Wspólnotowy Serwis Informacyjny Badan i Rozwoju - CORDIS

Systemy finansowania UE: kilka ogólnych zasad

• W przypadku 7PR i CIP (za wyjątkiem instrumentów finansowych Wspólnoty dla MŚP)

  Finansowanie w formie grantów udzielane jest zazwyczaj poprzez publikację zaproszeń do składania wniosków, co oznacza, że projekty należy składać w określonym terminie i muszą one być zgodne z jasno zdefiniowanym tematem oraz posiadać wymaganą strukturę partnerstwa, zazwyczaj międzynarodową. Innymi słowy, nie ma możliwości spontanicznego wnioskowania do Komisji o wsparcie finansowe.

  Po upływie terminu, wszystkie propozycje, złożone w odpowiedzi na zaproszenie, oceniane są przez zespół ewaluacyjny, który sprawdza ich jakość oraz spełnienie kryteriów. Fundusze przyznawane są tylko najlepszym propozycjom projektowym, w granicach dostępnego budżetu. Inaczej mówiąc, nawet jeśli propozycja spełnia wymogi jakościowe, może nie otrzymać finansowania. Ponadto, w przypadku 7PR, może zaistnieć konieczność zmodyfikowania propozycji projektowej (np. w zakresie struktury budżetowej, rodzajów działań, składu konsorcjum) w wyniku negocjacji umowy o grant. Zwracamy uwagę, iż powyższe stosuje się także do programu Inteligentna Energia dla Europy oraz będzie obowiązywać wobec CIP eko-innowacje.

  Choć zaproszenia do składania wniosków są podstawowym narzędziem alokowania funduszy, program na rzecz przedsiębiorczości i innowacji CIP stanowi w tym zakresie wyjątek. Wiele spośród działań prowadzonych w ramach tego programu skierowanych jest na wspieranie strategii, z której MŚP mogą pośrednio czerpać korzyści, i dlatego mechanizmy pomocowe nie ograniczają się wyłącznie do zaproszeń do składania wniosków, lecz obejmują także przetargi i inne formy wsparcia. Więcej informacji nt. mechanizmów pomocowych przeznaczonych dla MŚP w ramach instrumentów finansowych CIP znaleźć można w Załączniku 2.

• W przypadku funduszy strukturalnych

  Jako że zarządzanie funduszami strukturalnymi odbywa się w sposób zdecentralizowany, poszczególne regiony lub państwa członkowskie wypracowały – w drodze konsultacji z Komisją i we współpracy z wszystkimi odpowiednimi stronami zainteresowanymi, tak z sektora prywatnego, jak i publicznego – jeden lub kilka programów operacyjnych. Są one dopasowane do wyzwań społeczno-gospodarczych, przed jakimi stoi dane państwo członkowskie lub region, ale nie muszą korzystać z wszystkich dostępnych tematów i modeli finansowania, jakie zapewnione są na podstawie przepisów o funduszach strukturalnych. Oznacza to przede wszystkim to, że nawet jeśli na liście kontrolnej większość rodzajów wnioskodawców, działań badawczych/rozwojowych itd. uzyska pozytywny wynik, nie każdy region objęty będzie programem operacyjnym, który wspiera akurat te działania badawcze lub innowacyjne, o których myśli przyszły wnioskodawca. Trzeba zatem sprawdzić to w instytucji zarządzającej, odpowiedzialnej za dany program (zob. wykaz instytucji zarządzających w Załączniku 4).

  Także procedury składania wniosków (tj. wybór bieżących wniosków i projektów, zaproszenia do składania wniosków na wybrane tematy lub konkursy z określonymi terminami itd.) oraz rodzaje finansowania (grant, zamówienie na usługi/dostawę, instrument finansowy) określane są dla danego programu przez instytucję zarządzającą, w zależności od tego, co jest najodpowiedniejsze dla przewidzianych działań. Kryteria wyboru uzgadnia komitet monitorujący dany program operacyjny, po czym są one publikowane (np. w witrynie instytucji zarządzającej). Projekty są następnie oceniane według tych kryteriów.

  Należy pamiętać ponadto, że projekty badawcze bądź innowacyjne, przedkładane do finansowania z funduszy strukturalnych, oceniane będą na podstawie wkładu, jaki wnoszą do rozwoju gospodarczego danego państwa członkowskiego lub regionu, a także według jakości naukowej i technologicznej, jaką przedstawiają.