Wspólnotowy Serwis Informacyjny Badan i Rozwoju - CORDIS

Wyznaczanie trendów w nauce: „Nieobumarłe” geny ożywają kilka dni po śmierci

Naukowcy z Uniwersytetu Stanu Waszyngton w Seattle odkryli, że geny w organizmach zwierząt pozostają „włączone” kilka dni po śmierci, otwierając potencjalnie drogę do nowych i lepszych sposobów konserwacji organów do przeszczepu oraz precyzyjniejszych metod ustalania czasu zgonu ofiar zabójstw.
Wyznaczanie trendów w nauce: „Nieobumarłe” geny ożywają kilka dni po śmierci
Zespół naukowców, pracujący pod kierunkiem mikrobiologa Petera Noble’a, zamierzał przetestować nowo opracowaną metodę do kalibracji pomiarów aktywności genów. W następstwie przeprowadzonych 2 lata temu badań nad liczebnością mikroorganizmów w różnych organach ludzkich po śmierci, naukowcy postanowili zastosować swoją metodę do próbek tkanek pobranych po śmierci. „To doświadczenie motywowane ciekawością, co się dzieje po śmierci” – stwierdził Noble. Artykuł relacjonujący wyniki badań jest obecnie recenzowany przed publikacją.

Noble wraz ze współpracownikami wyizolował i zmierzył poziom matrycowego RNA (mRNA) w tkankach niedawno padłych myszy i ryb z gatunku danio pręgowany. Ze względu na ważną rolę, jaką odgrywa mRNA w ekspresji genów, wyższe poziomy tej molekuły powinny oznaczać wzmożoną aktywność genów. Zespół opisał ponad 1 000 genów, które „pozostały żywe” po śmierci. Łącznie 515 genów mysich utrzymało aktywność przez dwa dni, a 548 genów danio pręgowanego funkcjonowało jeszcze przez cztery dni po śmierci.

Jedno z najbardziej zaskakujących odkryć dotyczyło tego, że setki genów de facto włączyło się – wzmagając swoją aktywność – w ciągu pierwszej doby po śmierci. Noble przypuszcza, że wiele z nich mogło ulec supresji lub wyłączeniu przez sieć innych genów w żywym organizmie i ich „ponowne przebudzenie” było możliwe dopiero po jego śmierci.

Naukowcy odkryli, że wiele z genów czynnych po śmierci to te, które zazwyczaj są aktywne w czasie rozwoju zarodkowego, co skłoniło ich do wysnucia teorii, że na poziomie komórkowym, nowo powstające formy życia mogą mieć wiele cech wspólnych z rozkładającymi się zwłokami. Ustalili także, iż po śmierci intensyfikuje się aktywność kilku genów promotorowych nowotworów. To może wyjaśniać, dlaczego zagrożenie zachorowaniem na nowotwór jest wyższe w przypadku biorców organów od niedawno zmarłych osób, choć składano je przez długi czas na karb leków immunosupresyjnych, które przepisywane są zazwyczaj chorym po przeszczepach.

W artykule towarzyszącym, Noble wraz z dwoma kolegami zaproponował kolejne możliwe zastosowanie pomiarów aktywności genów, wykazując że na ich podstawie można precyzyjnie ustalić czas zgonu. Ustalenie czasu zgonu ma kluczowe znaczenie dla prowadzonych dochodzeń, aczkolwiek proces ten opiera się głównie na czynnikach innych niż biologiczne (na przykład ostatni wysłany SMS lub połączenie wykonane z telefonu ofiary). Odkrycia dotyczące pobudzania aktywności genów po śmierci, jakich dokonał Noble wraz z zespołem, otwierają teraz realną możliwość biologicznego potwierdzenia dokładnego czasu zgonu, co przysłuży się niepomiernie śledztwom i dochodzeniom.

„Główne przesłanie naszych badań jest takie, że badając śmierć możemy prawdopodobnie wiele dowiedzieć się o życiu” – stwierdził Noble.

Źródło: Na podstawie doniesień medialnych

Powiązane informacje

Kraje

  • Stany Zjednoczone
Numer rekordu: 125659 / Ostatnia aktualizacja: 2016-06-30
Kategoria: Wyznaczanie trendów w nauce
Dostawca treści: ec
Śledź nas na: RSS Facebook Twitter YouTube Zarządzany przez Urząd Publikacji UE W górę