Wspólnotowy Serwis Informacyjny Badan i Rozwoju - CORDIS

Oprogramowanie, które myśli samodzielnie

W miarę jak społeczeństwo coraz powszechniej korzysta z wysokiej jakości oprogramowania, aplikacje muszą stawać się możliwie jak najbardziej adaptacyjne. Naukowcy z UE przyczynili się do opracowania zaawansowanych systemów oprogramowania, pozwalających na szybką adaptację do zmieniających się potrzeb użytkownika i środowisk.
Oprogramowanie, które myśli samodzielnie
Systemy samoadaptacyjne to programy komputerowe, które potrafią reagować na bieżącą sytuację i rekonfigurować się, minimalizując w ten sposób potrzebę ingerencji człowieka, dzięki czemu produkt może potencjalnie dożywotnio spełniać wymagania użytkownika. Jednakże, przy aktualnie stosowanych metodach programistycznych, systemy nie przewidują zdarzeń, a tylko reagują na nie. Efektem braku zdolności do przewidywania zmian mogą być awarie oprogramowania.

Projekt RUNMORE (Run-time model projections for software failure prediction) przyczynił się do rozwoju dynamicznie adaptacyjnych systemów, które potrafią automatycznie przewidywać zdarzenia i unikać potencjalnych awarii.

Badacze wykorzystali nową koncepcję posługującą się modelami czasu uruchamiania, nadającymi systemom oprogramowania zaawansowane możliwości rozumowania na temat potencjalnych zmian oraz zdolność zarządzania nimi. Wywodzące się z opartych na modelach technologii programistycznych modele czasu uruchamiania są wbudowane w system i inicjują reguły adaptacyjne podczas jego wykonywania. Celem prac było zbadanie, w jaki sposób można wykorzystać te modele do monitorowania i analizy zachowania złożonych systemów oprogramowania, ich środowiska wdrażania i ich użytkowników. Zespół przygotował także rozwiązanie eliminujące konflikty między szeregiem różnych wymagań podczas procesu adaptacji.

Typowym przykładem systemów adaptacyjnych są aplikacje sieci Web, które usprawniają przeglądanie internetu dzięki adaptacji treści i zachowań do preferencji użytkownika. W oparciu o ten przykład uczeni wykazali, w jaki sposób można adaptować reguły nadawania serwera zgodnie z potrzebami klientów.

W środowiskach, w których przetwarzane są duże ilości zdarzeń, technika przetwarzania złożonych zdarzeń (CEP) pozwala identyfikować znaczące dane i reagować na nie tak szybko, jak to możliwe. Uczeni znaleźli nową strukturę, która potrafi uczyć się reguł CEP poprzez eksplorację wzorców w historycznych danych dotyczących zdarzeń. Ustalenia te mogą pozwolić na opracowanie nowej klasy systemów oprogramowania, które będą uczyć się złożonych reguł, pomagających im w samodzielnej rekonfiguracji i adaptacji do zmian.

Omawiane prace przyczyniają się do powstania oprogramowania, które będzie usprawniać swoje działanie wraz z upływem czasu, dzięki gromadzeniu informacji o zmianach zachodzących w jego środowisku oraz o zmieniających się wymaganiach użytkowników. Te samoadaptacyjne systemy nie tylko automatycznie dostosowują się do zmian, ale także przewidują je.

Powiązane informacje

Słowa kluczowe

Oprogramowanie, systemy samoadaptacyjne, model uruchamiania, przewidywanie błędów, przetwarzanie złożonych zdarzeń
Śledź nas na: RSS Facebook Twitter YouTube Zarządzany przez Urząd Publikacji UE W górę