Wspólnotowy Serwis Informacyjny Badan i Rozwoju - CORDIS

Wnioski dla współczesnej dynamiki zatrudnienia z analizy historycznych form pracy

Badania dotyczące minionych wieków ujawniły występowanie nietypowych form pracy, które wydają się obecnie powracać. Zrozumienie tego cyklu mogłoby pomóc w ulepszaniu polityki zatrudnienia i mobilności.
Wnioski dla współczesnej dynamiki zatrudnienia z analizy historycznych form pracy
Choć zatrudnienie w czasach przedprzemysłowych wyglądało inaczej niż dziś, istnieją pewne zaskakujące podobieństwa skłaniające do namysłu nad ponadczasowymi pojęciami pracy, migracji i bezdomności. W ramach finansowanego ze środków UE projektu ATYPICALWORKPATTERNS (Atypical works in pre-industrial Europe. Pluriactivity, mobility and social identities) zajęto się badaniem nietypowych form pracy w miastach przedprzemysłowych w XVII i XVIII wieku. Badacze podjęli analizę obszernych zapisów historycznych, aby poznać różne formy zatrudnienia występujące w tym okresie w Rzymie.

Jedna z badanych kategorii zawodów obejmuje między innymi służących, kucharzy i woźniców. W ramach projektu udokumentowano, że osoby wykonujące te zawody często podejmowały je w późniejszych latach swojego życia lub jako zajęcie tymczasowe mające ułatwić mobilność poziomą. Innym sektorem oferującym liczne okazje do pracy była sprzedaż detaliczna artykułów spożywczych, szczególnie że praca ta nie wymagała specjalistycznych umiejętności ani kosztownych narzędzi. Łatwiej było zostać sprzedawcą oferującym żywność wytwarzaną przez innych niż terminować w konkretnym fachu w nadziei na zostanie mistrzem.

Badano też rolę karczmarzy, którzy często organizowali karczmy we własnych domach, oraz rolę starych terminatorów, którzy nigdy nie zostali mistrzami w swoim fachu. Zajęto się również problemami migrantów i pracowników sezonowych, na przykład pracowników rolnych, którzy przybywali do miasta i mieszkali razem, często po 20 osób we wspólnej kwaterze.

Zmiana pracy zwykle wymagała zmiany branży, z wyjątkiem sektora spożywczego, w którym pozostawała jedna piąta pracowników. W rolnictwie pozostawała jedna trzecia pracowników, pomimo ograniczonych możliwości zmiany sektora. Co ciekawe, rzemieślnicy nigdy nie zostawali sprzedawcami żywności, lecz opuszczając sektor rzemiosła zajmowali się pracą jako służba lub innymi usługami.

Praktyka równoległego wykonywania dwóch różnych zawodów (wielozawodowość) występowała w przypadku biedniejszych pracowników. Na przykład sprzedawca owoców mógł też prowadzić sklep spożywczy, a karczmarz mógł przy okazji handlować rybami. Często zdarzało się, że żołnierze wykonywali również drugi zawód, na przykład krawca lub szewca.

Prace projektu ATYPICALWORKPATTERNS ujawniły ścisły związek między populacją bezdomnych a miastami wczesnego okresu nowożytnego. Stwierdzono, że nierzadko ludzie stawali się bezdomni wkrótce po przybyciu do miasta, znajdowali pracę i dom, a po utracie pracy znów byli bezdomni. Tym samym mobilność zawodowa i mieszkaniowa była powiązana z poziomem ubóstwa i niestabilności w mieście.

W toku przeprowadzonych badań podjęto się opisania pracy wykonywanej przez najbiedniejszych bardziej szczegółowo niż stereotypowe imanie się każdego zajęcia, by przeżyć. Dynamika integracji tych osób na rynku pracy ma wiele wspólnego ze zjawiskami występującymi we współczesnym społeczeństwie. Bliższe spojrzenie na ścisłe związki między pracą nietypową, bezrobotnymi lub bezdomnymi i aktywnością ekonomiczną mogłoby współcześnie być bardzo wskazane z punktu widzenia społeczeństwa obywatelskiego i tworzenia polityki.

Powiązane informacje

Słowa kluczowe

Formy pracy, zatrudnienie, mobilność, przedprzemysłowe, wielozawodowość, tożsamości społeczne
Śledź nas na: RSS Facebook Twitter YouTube Zarządzany przez Urząd Publikacji UE W górę