Wspólnotowy Serwis Informacyjny Badan i Rozwoju - CORDIS

Sztuka a poetycki mit "ja"

Przeprowadzono badanie dotyczące przekształcania tożsamości narodowych i transnarodowych przez artystów, którzy łączyli wyobrażenie o sobie z wyobrażeniami o "innym". Badanie to sugeruje, że sztuka funkcjonuje jako spójny instrument budujący wspólne dziedzictwo europejskie.
Sztuka a poetycki mit "ja"
Dowody na kształtowanie życia przez sztukę można dostrzec w procesie formowania się mitu i tożsamości w Europie epoki romantyzmu. W wieku XIX prasa zaczęła docierać do szerszego grona czytelników. Artyści tacy jak poeta George Gordon Byron mogli tworzyć i propagować nową własną tożsamość. Idea artysty zaczęła być uważana za mityczny konstrukt, w którym odbijają się zbiorowe fantazje społeczeństwa.

W jaki sposób artyści epoki romantyzmu kształtowali współczesną i złożoną tożsamość europejską? Jakie są zależności między mitami artysty a koncepcjami tożsamości narodowej i transnarodowej? Aby odpowiedzieć na te pytania, w finansowanym przez UE projekcie EMOTA (European Myth(s) of the Artist: A Self-constructed Fantasy) zastosowano podejście multidyscyplinarne.

Mity mogą być definiowane w różny sposób. W literaturze mit odnosi się do pewnej klasyfikacji dyskursu narracyjnego. Jednak w szerszym znaczeniu pojęcie mitu ma negatywne konotacje, kwestionujące prawdziwość i autorytet, gdy porówna się je z innym dyskursem, odnoszącym się do prawdy. W tym sensie mit może być postrzegany jako historia zmyślona, błędne przekonanie lub kłamstwo.

W kontekście tak wielu sposobów rozumienia mitu w ramach projektu badano, dlaczego wielki romantyk zdecydował się budować mit samego siebie. Analizowano też, w jaki sposób powodowało to stworzenie nowej tożsamości artysty, a w efekcie, jaką funkcję i wpływ ma ona w szerszym kontekście publicznym.

Po przeanalizowaniu wybranych dzieł Byrona ustalono, że tworzył on swoją tożsamość poetycką poprzez reagowanie na współczesnych sobie poetów i krytyków oraz atakowanie ich. Zbudował on zatem tożsamość artystyczną, która ma charakter transnarodowy i ponadczasowy i która posłużyła za podstawę do stworzenia mitu europejskiego artysty. Byron nie tylko przełamał sztywne ograniczenia swojego czasu i przestrzeni, ale używał ponadto dodatkowej strategii: dramatyzował on rzeczywiste wydarzenia ze swojego życia. Dzięki temu mógł umocnić swój własny mit, pozostając głosem "uniwersalnego człowieka".

W omawianym badaniu analizowano różne znaczenia konstruowania mitu artysty oraz ich uzasadnienie. Książka będąca owocem badania będzie opisywać rolę języka i fikcji w budowaniu poczucia społeczności i przynależności.

Powiązane informacje

Słowa kluczowe

Wyobrażenie o sobie, sztuka, mit, romantyzm, XIX wiek, Europa, George Gordon Byron, międzynarodowe
Śledź nas na: RSS Facebook Twitter YouTube Zarządzany przez Urząd Publikacji UE W górę