Wspólnotowy Serwis Informacyjny Badan i Rozwoju - CORDIS

FP7

THIOCYANOX Wynik w skrócie

Project ID: 303740
Źródło dofinansowania: FP7-PEOPLE
Kraj: Izrael

Zachowanie cyjanowodoru w środowisku wodnym

Proces uwalniania cyjanowodoru w środowisku wodnym był przedmiotem badań naukowców w ramach projektu finansowanego ze środków UE. Badanie miało na celu określenie procesu biogeochemicznego kontrolującego uwalnianie i ewakuowanie cyjanowodoru, jak również towarzyszących temu reakcji chemicznych.
Zachowanie cyjanowodoru w środowisku wodnym
Projekt THIOCYANOX (Hydrogen cyanide and thiocyanate transformations in anoxic aquatic systems) został utworzony, aby zbadać procesy powstawania cyjanku i tiocyjanianu oraz ich biogeochemiczne transformacje, jakie następują w różnych rodzajach systemów wodnych o niskiej zawartości tlenu.

Badano tempo reakcji różnych typów cyjanku w powiązaniu z poszczególnymi związkami siarki, aby stwierdzić, w jaki sposób rozprowadzane są cyjanek i produkty jego transformacji w systemach wodnych ubogich w tlen na całej planecie. Naukowcy określili również parametry biogeochemiczne, które kontrolują proces powstawania, uwalniania i transformacji cyjanku i tiocyjanianu.

Próbki z wielu lokalizacji i miejsc o różnych biogeochemicznych uwarunkowaniach zostały pobrane i zbadane na obecność względnie stabilnych produktów transformacji cyjanowodoru. Zawierały one tiocyjanian i silne kompleksy cyjankowe metali.

Przeprowadzono również szczegółową analizę mechanizmów biogeochemicznych podczas uwalniania cyjanku i jego transformacji w trzech wybranych systemach: w zatoce Akaba na Morzu Czerwonym, zatoce Jadebusen w niemieckiej części Morza Północnego oraz w Jeziorze Galilejskim. Badaniom tym towarzyszyły eksperymenty laboratoryjne w celu określenia szybkości reakcji pomiędzy kompleksami cyjanku metali i cyjankiem adsorbowanym w naturalnym środowisku wodnym.

Wyniki projektu THIOCYANOX pokazały, że głównym czynnikiem kontrolnym stężenia cyjanowodoru w osadach było raczej tempo jego zużycia, niż uwalniania z korzeni rośli. W osadach o wyższej zawartości tlenu cyjanowodór jest bardzo szybko pochłaniany. Natomiast w beztlenowych i ubogich w siarczki osadach, cyjanowodór, który uwalniany jest przez korzenie roślin, może przetrwać dłużej, a jego stężenie wzrasta.

Wszystkie te ustalenia wraz z wcześniej publikowanymi danymi pokazują, że cyjanowodór w systemach wodnych jest obecny głównie w przybrzeżnych warstwach osadowych bogatych w roślinność. Ponadto transformacja cyjanowodoru w tiocyjanian jest możliwa wyłącznie w obecności wystarczającej ilości siarkowodoru.

Powiązane informacje

Słowa kluczowe

Cyjanowodór, THIOCYANOX, tiocyjanian, kompleksy cyjankowe metali, siarczki
Numer rekordu: 190802 / Ostatnia aktualizacja: 2016-12-23
Śledź nas na: RSS Facebook Twitter YouTube Zarządzany przez Urząd Publikacji UE W górę