Wspólnotowy Serwis Informacyjny Badan i Rozwoju - CORDIS

Koordynacja ręka-oko a praca mózgu

Naukowcy napotykają na wiele problemów podczas projektowania interfejsów mózg-maszyna na potrzeby pacjentów, którzy utracili władzę w kończynie górnej. Badacze z UE analizowali podstawy neuronalne koordynacji ręka-oko w czasie i przestrzeni, aby rozwiązać te problemy.
Koordynacja ręka-oko a praca mózgu
Koordynacja ręka-oko, dzięki której można chwytać przedmioty, jest złożonym zjawiskiem, wymagającym dokładnego przewidywania i oceny pozycji przedmiotu w czasie. Naukowcy z projektu EYEHAND (Eye-hand coordination in space and time) badali mechanizmy neuronalne umożliwiające koordynację ręka-oko poprzez manipulowanie zachowaniem i przezczaszkową stymulację magnetyczną (TMS). TMS jest techniką umożliwiającą nieinwazyjną stymulację komórek nerwowych w mózgu poprzez wykorzystanie pola magnetycznego.

Badania chwytania przedmiotów przysłoniętych dla widzenia ujawniły błędy przestrzenne, co sugerowało zaburzenia percepcji kierunku ich ruchu.

Uczestnicy projektu opracowali dwa symulatory rzeczywistości wirtualnej wolnych rzutów w krykiecie: dla wybijającego i bramkarza. Wykorzystano ten drugi do zbadania zachowania bramkarza w przypadku przesłonięcia widoku przez ścianę graczy. Naukowcy uzyskali też dane dotyczące koordynacji ręka-oko u 20 zawodowych żonglerów. Wyniki tych badań są obecnie poddawane analizie. Mogą one ukazać czynniki niezbędne do osiągnięcia sukcesu w tej dziedzinie, co znajdzie zastosowanie w treningach i rekonwalescencji po urazach.

Badacze z projektu EYEHAND koncentrują się na roli kory ciemieniowo-potylicznej górnej i środkowej bruzdy śródciemieniowej w chwytaniu przedmiotów rękami. Oceniali metodą TMS, czy te obszaru mózgu uczestniczą w określaniu bieżącej lub docelowej pozycji przedmiotu. Trwają dalsze doświadczenia TMS nad określaniem momentu schwycenia przedmiotu z użyciem zmiennego pobudzenia kory ruchowej przed rozpoczęciem ruchu.

Unijne środki finansowe ułatwiły utworzenie laboratorium do badania koordynacji ręka-oko, które będzie miało liczne, praktyczne zastosowania. Działania w ramach projektu EYEHAND rzuciły nowe światło na czynniki wpływające na przechwycenie obiektu docelowego. Dalsze badania pomogą w opracowaniu lepszych strategii neurorehabilitacji oraz udoskonaleniu cybernetycznych kończyn górnych, sterowanych myślą.

Powiązane informacje

Tematy

Life Sciences

Słowa kluczowe

Koordynacja ręka-oko, neuron, interfejs mózg-maszyna, EYEHAND, przezczaszkowa stymulacja magnetyczna, neurorehabilitacja
Śledź nas na: RSS Facebook Twitter YouTube Zarządzany przez Urząd Publikacji UE W górę