Wspólnotowy Serwis Informacyjny Badan i Rozwoju - CORDIS

Nowe spojrzenie na architekturę afrykańską

Wpływ tradycji projektowych Afryki subsaharyjskiej na powojenną architekturę Europy i Ameryki Północnej nie był dotychczas szczegółowo badany ani opisywany. Nowe badania pozwoliły rzucić nowe światło na to intrygujące powiązanie.
Nowe spojrzenie na architekturę afrykańską
Architektura afrykańska istnieje już od wielu stuleci, ale dopiero w ostatnich dziesięcioleciach zaczęła zyskiwać na znaczeniu. Z perspektywy lat można docenić, że subsaharyjski styl architektoniczny wypracował i zachował swoją niepowtarzalność w obliczu eurocentryzmu i dyskryminacji w niektórych zachodnich nurtach myśli architektonicznej, szczególnie przed II wojną światową.

W ramach finansowanego przez UE projektu AFROBRIDGE (The African connection and post-war design principles in architecture: The intellectual bridge to Europe and the USA) zajęto się porównaniem dynamiki zachodniej i niezachodniej w wymianach trendów architektonicznych między Europą, Ameryką Północną i Afryką. Przyglądano się wpływowi architektury w Afryce subsaharyjskiej na modernizm powojenny w Europie i Ameryce Północnej, analizując przepływ i wymianę ludzi i idei.

Zespół zajął się nakreśleniem przebiegu tych wymian oraz zidentyfikowaniem konkretnych architektów i koncepcji projektowych. Zdefiniowano też zasady architektury subsaharyjskiej z uwzględnieniem kwestii wpływu na środowisko oraz wskazano potencjalne znaczenie badań w perspektywie współczesnej.

Partnerzy projektu AFROBRIDGE zebrali liczne książki i publikacje z lat 40. i 50. XX w na badane tematy. Zajęto się między innymi Kartą Ateńską przedstawioną po II wojnie przez słynnego architekta Le Corbusiera i Międzynarodowy Kongres Architektury Nowoczesnej (CIAM) w celu ukierunkowania odbudowy powojennej.

Ówczesne publikacje i sama Karta zachęcały do popularyzacji tematyki afrykańskiej w dziedzinie architektury i projektowania. W ramach prac przyglądano też się interpretacjom tradycyjnej architektury afrykańskiej przez członków Team X — grupy 10 architektów, która w latach 50. zastąpiła CIAM.

Ważnym obszarem prac projektu był też okres lat 50. i 60. Zidentyfikowano z tego okresu prace mniej znanych architektów afrykańskich, którzy nie czerpali ze wzorców zachodnich i nie mieli eurocentrycznej wizji rozwoju Afryki, lecz integrowali w swoich projektach elementy lokalne. Przypomniano też, że w latach 70. niektórzy zachodni architekci promowali badania nad tradycyjną architekturą afrykańską, i wskazano na związek tych starań z rozwojem ruchów ekologicznych w architekturze.

Odkrywcze wyniki projektu opublikowano w pismach branżowych, na forum projektów międzynarodowych i w internecie. Stanowią one jak dotąd jedyną dogłębną analizę wpływów afrykańskich w powojennej architekturze Europy i Ameryki Północnej i nakazują na nowo zdefiniować rolę subsaharyjskich tradycji architektonicznych we współczesnym świecie. Badania przyniosły nową wiedzę na temat wpływu okresu kolonialnego i postkolonialnego na architekturę, dostarczając cennych wniosków dla współczesnych architektów i podkreślając niepoślednią rolę Afryki w rozwoju globalnej architektury.

Powiązane informacje

Tematy

Life Sciences

Słowa kluczowe

Architektura afrykańska, architektura powojenna, AFROBRIDGE, modernizm powojenny, tradycje projektowe
Śledź nas na: RSS Facebook Twitter YouTube Zarządzany przez Urząd Publikacji UE W górę