Wspólnotowy Serwis Informacyjny Badan i Rozwoju - CORDIS

Wzajemne oddziaływania molekularne w uszkodzeniach DNA

Integralność genomu eukariotycznego jest zachowywana dzięki procesom znanym pod ogólną nazwą reakcji na uszkodzenia DNA. Naukowcy europejscy zbadali białka biorące udział w procesie naprawy w limfocytach.
Wzajemne oddziaływania molekularne w uszkodzeniach DNA
Mechanizmy nadzorowania reakcji na uszkodzenia DNA monitorują status chromosomu, aby zapewnić prawidłową rekombinację i segregację, w ten sposób nie dopuszczając do przeniesienia mutacji na komórki córki. Pozostawione bez naprawy uszkodzenia obu nici DNA mogą prowadzić do niedoboru odporności, różnych chorób rozwojowych i neurologicznych, a także do nowotworów. Komponenty histonowe chromatyny uczestniczą w tej odpowiedzi, tworząc region DNA z cechami charakterystycznymi dla uszkodzenia. Fosforylacja H2AX najlepiej pokazuje, w jaki sposób modyfikacja chromatyny może poprawiać stabilność genomu.

Co ciekawe, limfocyty B zaadaptowały te same szlaki naprawy do generowania różnorodności przeciwciał poprzez reakcję rearanżacji DNA nazywaną przełączaniem klas (CSR) łańcucha ciężkiego immunoglobulin (IgH). Jeżeli wywołane uszkodzenia DNA nie zostaną odpowiednio naprawione, to uszkodzenie DNA specyficzne dla komórek B może prowadzić do powstania onkogenicznych translokacji chromosomalnych.

Naukowcy realizujący finansowany przez UE projekt DDR IN LYMPHOCYTES (Identifying functional proteins at DNA breaks with quantitative proteomics in primary lymphocytes) mieli za zadanie przeanalizować mechanizm odpowiedzialny za powiązaną z chromatyną supresję niestabilności genomu i raka. W tym celu przeanalizowali chromatynę w skali proteomicznej limfocytów poddanych promieniowaniu myszy typu dzikiego i myszy bez histonu H2AX.

Zoptymalizowali metodę biochemiczną o nazwie wzbogacenie chromatyny dla proteomiki (ChEP), co pozwoliło im zmapować obrazy białkowe w uszkodzeniach obu nici z niespotykaną wcześniej dokładnością. Naukowcy zidentyfikowali różne nowe białka związane z chromatyną i przeprowadzili celowane przesiewowe badanie genetyczne, aby sprawdzić ich rolę w utrzymaniu stabilności genomu.

Podsumowując, wyniki projektu DDR IN LYMPHOCYTES podkreśliły rolę chromatyny w reakcji na uszkodzenia DNA i procesie naprawy uszkodzenia obu nici w limfocytach. Mogą również przyczynić się do opracowania nowatorskich celów dla strategii terapeutycznych w leczeniu raka lub niedoboru odporności.

Powiązane informacje

Słowa kluczowe

Odpowiedź na uszkodzenie DNA, H2AX, limfocyty B, DDR IN LYMPHOCYTES, ChEP
Śledź nas na: RSS Facebook Twitter YouTube Zarządzany przez Urząd Publikacji UE W górę