Wspólnotowy Serwis Informacyjny Badan i Rozwoju - CORDIS

Zrównoważony rozwój społeczny w zwartych dzielnicach

Wspierani z funduszy unijnych badacze przeanalizowali, w jaki sposób zwarte struktury miejskie mogą przyczyniać się do bardziej zrównoważonego rozwoju społecznego w dzielnicach pośrednich w miastach stojących przed wyzwaniami społecznymi i kulturowymi. Wyniki analizy pozwolą na usprawnienie strategii zarządzania przestrzenią dzielnic i zasad ich projektowania.
Zrównoważony rozwój społeczny w zwartych dzielnicach
Uczestnicy projektu COMPACTABILITY (Contribution of compact neighbourhoods to social sustainability) zbadali zrównoważony rozwój zwartych dzielnic na podstawie czterech studiów przypadku dotyczących tych sąsiedztw w Niemczech i w Wielkiej Brytanii. Podstawowe pytania badawcze ogniskowały się wokół kluczowych parametrów zwartego sąsiedztwa i zrównoważonego rozwoju społecznego, pomiaru wskaźników i ich wzajemnych powiązań.

Badacze zebrali dane dotyczące dwóch dzielnic Berlina (Klausenerplatz i Samariterkiez) oraz dwóch dzielnic Londynu (Kilburn i Bethnal Green). Trzy podstawowe zagadnienie dotyczyły struktury miejskiej, aktywności społecznej i zrównoważonego rozwoju społecznego.

Analiza struktury miejskiej dostarczyła szczegółowej wiedzy na temat podstawowych cech przestrzeni dzielnicy. Mapa aktywności społecznej pozwoliła poznać wzorce przestrzenne, płci i wieku kształtujące aktywność społeczną w przestrzeniach publicznych tych dzielnic. W odniesieniu do trzeciego zagadnienia, na podstawie różnorodnych analiz poznano poglądy mieszkańców i ich ocenę poszczególnych aspektów zrównoważonego rozwoju społecznego.

Wszystkie cztery przypadki wykazują znaczne zróżnicowanie w zakresie struktury miejskiej. Przykładowo, niemieckie dzielnice cechują się większą gęstością zaludnienia i wyższym stopniem różnorodności wykorzystania terenu aniżeli brytyjskie.

We wszystkich czterech przypadkach zdecydowanie dominującą aktywnością było przemieszczanie się. Nie odnotowano istotnych różnic w rozkładzie aktywności osób różnej płci w przestrzeni w dzielnicy, jednak uczestnicy projektu COMPACTABILITY odkryli znaczne zróżnicowanie wiekowe: osoby starsze i nastolatki w najmniejszym stopniu korzystają z przestrzeni miejskich niż osoby dorosłe.

Po przeanalizowaniu siedmiu wskaźników wykorzystanych do oceny poziomu zrównoważonego rozwoju społecznego okazało się, że podstawowe obiekty użyteczności publicznej są łatwo dostępne we wszystkich dzielnicach objętych badaniem. W celu załatwienia codziennych spraw mieszkańcy tych dzielnic najczęściej przemieszczają się pieszo lub na rowerze. Kolejne analizowane czynniki dotyczyły bezpieczeństwa i jakości zamieszkiwanego budynku.

Wskaźniki i powiązane miary oszacowano w skali od 0 do 200, dzięki czemu uzyskano wartość „zrównoważonego rozwoju społecznego” dla każdej dzielnicy. Klausenerplatz, którego wskaźnik zrównoważonego rozwoju społecznego wyniósł 128,40, okazał się być dzielnicą wykazującą najbardziej zrównoważony rozwój społeczny, na kolejnych miejscach uplasowały się zaś Kilburn (122,02), Samariterkiez (121,53) i Bethnal Green (119,84).

Wyniki projektu COMPACTABILITY rzucają światło na różne aspekty życia w danej dzielnicy. Wysiłki badawcze pozwoliły sformułować praktyczne wytyczne wspierające zrównoważony rozwój społeczny dzielnic.

Powiązane informacje

Słowa kluczowe

Struktury miejskie, aktywność społeczna, zrównoważony rozwój społeczny, zwarte dzielnice, COMPACTABILITY
Śledź nas na: RSS Facebook Twitter YouTube Zarządzany przez Urząd Publikacji UE W górę