Wspólnotowy Serwis Informacyjny Badan i Rozwoju - CORDIS

Hydrodynamika silnie sprzężonych cieczy

Dualność cechowania grawitacyjnego pozwoliła na stworzenie nowych powiązań pomiędzy grawitacją a teorią kwantową. Dostarczyła również finansowanym ze środków UE naukowcom skutecznych narzędzi pozwalających na zgłębienie naszej wiedzy z zakresu hydrodynamiki.
Hydrodynamika silnie sprzężonych cieczy
W ostatnich latach wiele teorii z abstrakcyjnego świata form geometrycznych znalazło zastosowanie w dziedzinie doświadczalnej fizyki materii skondensowanej. Za wspomnianym procesem przeplatania się nauk stoi wywodząca się z teorii strun korespondencja anty de Sittera/konforemna teoria pola (ADS/CFT) zwana także dualnością cechowania grawitacyjnego.

Korespondencja ADS/CFT bez wątpienia dowiodła swojej przydatności, wyjaśniając rozmaite aspekty materii charakteryzującej się silnymi oddziaływaniami. W ramach finansowanego z funduszy unijnych projektu APPGGD (Applications of the gauge-gravity duality) naukowcy zbadali możliwość zastosowania jej w chromodynamice kwantowej (QCD).

Chromodynamika kwantowa jest teorią oddziaływań, które skupiają protony i neutrony w jądrach atomowych. Uważa się, że podgrzanie materii do odpowiednio wysokiej temperatury prowadzi do przybrania przez nią nowego stanu skupienia. Owa mieszanina kwarków i gluonów zwana plazmą kwarkowo-gluonową była formą dominującą we Wszechświecie w ciągu pierwszych mikrosekund po Wielkim Wybuchu.

Przed rozpoczęciem projektu APPGGD istnienie dualności cechowania grawitacyjnego zostało zaproponowane w obrębie teorii, która posiada pewne cechy wspólne z chromodynamiką kwantową. Zespół projektowy przeanalizował dwie nierozstrzygnięte dotąd kwestie: lokalizację punktu krytycznego wykresu fazowego chromodynamiki kwantowej oraz krótki czas termalizacji QCD.

Wzbogacono także współczesną wiedzę na temat ewolucji plazmy kwarkowo-gluonowej jako cieczy relatywistycznej w czasie i przestrzeni. Jednym z najważniejszych odkryć było oszacowanie współczynników przenoszenia w układach wielowymiarowych 2+1, a także ich bezpośrednie wdrożenie w kontekst dualności cechowania grawitacyjnego.

Przyjrzano się również innym aspektom hydrodynamiki relatywistycznej, wykorzystując w tym celu narzędzia dostarczone przez korespondencję ADS/CFT. Wstępne wyniki badań stworzyły podstawy dla procesu geometryzacji turbulencji w układach wielowymiarowych 2+1, a nawet w układach o nieskończonej liczbie wymiarów czasoprzestrzennych.

Co ważne, sukces projektu APPGGD otwarł nowe możliwości w zakresie identyfikowania powiązań pomiędzy fizyką materii skondensowanej a fizyką wysokich energii.

Powiązane informacje

Tematy

Life Sciences

Słowa kluczowe

Hydrodynamika, dualność cechowania grawitacyjnego, APPGGD, plazma kwarkowo-gluonowa, fizyka wysokich energii
Numer rekordu: 200120 / Ostatnia aktualizacja: 2017-06-28
Śledź nas na: RSS Facebook Twitter YouTube Zarządzany przez Urząd Publikacji UE W górę