Wspólnotowy Serwis Informacyjny Badan i Rozwoju - CORDIS

FP6

DIPNA — Wynik w skrócie

Project ID: 32131
Źródło dofinansowania: FP6-NMP
Kraj: Włochy

Innowacyjne narzędzia do badania toksyczności nanocząsteczek

Nanonauki i nanotechnologie rozwijają się w imponującym tempie, czego rezultatem jest coraz szersza produkcja nanocząsteczek, których wpływ na ludzi – w sensie wytwórców i użytkowników końcowych – jest wciąż nieznany. Finansowani ze środków unijnych badacze opracowali technologie mogące znaleźć zastosowanie w analizie terenowej nanozanieczyszczeń występujących w miejscach pracy, a także przeprowadzili badania nanocząsteczek i ich wpływu na komórki w obrębie kultury komórkowej.
Innowacyjne narzędzia do badania toksyczności nanocząsteczek
Aby umożliwić opracowanie większej liczby technologicznych innowacji pozwalających na badanie toksyczności nanocząsteczek, co obejmuje takie metody jak osadzanie nanocząsteczek w kulturach komórkowych, wielokrotne rozpylanie suchych nanocząsteczek w powietrzu, monitorowanie zmian komórkowych i mierzenie potencjalnej toksyczności, unijni badacze opracowali projekt "Stworzenie zintegrowanej platformy do analizy nanocząsteczek w celu weryfikacji ich ewentualnej toksyczności i ekotoksyczności" (DIPNA).

Naukowcy zbadali cztery rodzaje nanocząsteczek: kobalt, złoto, cer i tlenek żelaza, a następnie poddali je ocenie zarówno w warunkach zastosowania w zawiesinie, jak i w stanie suchym. Wykorzystano do tego siedem typów standardowych testowych linii komórkowych: sześć pochodzących od człowieka i jedną pochodzącą od myszy.

Partnerzy projektu nie zaobserwowali wpływu na żywotność, zdolność do proliferacji czy indukcję zaprogramowanej śmierci komórkowej (apoptozę) w obrębie żadnej z linii komórkowych i w odniesieniu do żadnej z czterech nanocząsteczek w żadnym z dwóch stanów. Nie odnotowano również wpływu wielkości dawki na wybrane biomarkery immunologiczne (co sugerowałoby reakcję immunologiczną właściwą dla zaaplikowanej substancji) w analizowanych ramach czasowych oraz w przypadku testów in vitro. Ponadto nie zaobserwowano żadnej zmiany w ekspresji genów związanych ze stanami zapalnymi po intensywnym lub długotrwałym kontakcie z nanocząsteczkami.

Przeprowadzono również próbę, mającą na celu zbadanie wpływu kontaktu z nanocząsteczkami na produkcję wolnych rodników (reaktywnych form tlenu, RFT), które – pomimo iż spełniają wiele pozytywnych funkcji – mogą mieć negatywny wpływ na działanie komórek, np. mogą uszkadzać DNA i RNA, jak również brać udział w apoptozie. Jedynie nanocząsteczki kobaltu wykazały zależną od dawki zwiększoną produkcję wolnych rodników, co można najprawdopodobniej wytłumaczyć znanym faktem uwalniania toksycznych jonów kobaltu w obrębie kultury.

Zespół projektu DIPNA znacząco przyczynił się więc do zaspokojenia palącej potrzeby opracowania analizy toksykologicznej nanocząsteczek. Dalsze badania z wykorzystaniem nanocząsteczek na próbkach tkanek, na zwierzętach i w końcu na ludziach pomogą w sformułowaniu precyzyjniejszych wniosków co do ich toksyczności.

Mimo że dziedzina toksykologii nanocząsteczek jest wciąż w powijakach, konieczny jest jej szybki rozwój, który umożliwi dotrzymanie kroku rozwijającej się nanotechnologii i zapewni bezpieczeństwo pracownikom, użytkownikom końcowym i środowisku. Naukowcy z projektu DIPNA opracowali szereg narzędzi, które przyspieszą i właściwie ukierunkują rozwój.

Powiązane informacje

Śledź nas na: RSS Facebook Twitter YouTube Zarządzany przez Urząd Publikacji UE W górę