Wspólnotowy Serwis Informacyjny Badan i Rozwoju - CORDIS

Unijne tworzenie od zera idealnej rogówki

Zespół europejskich małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) we współpracy z naukowcami opracował sztuczną rogówkę, która umożliwi osobom niewidomym widzenie i uchroni chorych przed poważnymi minusami wykorzystywanej obecnie tradycyjnej metody transplantacji. Do tej pory chirur...
Unijne tworzenie od zera idealnej rogówki
Zespół europejskich małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) we współpracy z naukowcami opracował sztuczną rogówkę, która umożliwi osobom niewidomym widzenie i uchroni chorych przed poważnymi minusami wykorzystywanej obecnie tradycyjnej metody transplantacji. Do tej pory chirurdzy przeszczepiali rogówki pobierane od ludzkich dawców. Przedsiębiorstwa połączyły siły z państwowymi instytutami naukowymi, aby opracować idealną i nowoczesną protezę rogówki. Projekt CORNEA (Opracowanie sztucznej rogówki do ludzkiego oka) został dofinansowany na kwotę 1,78 mln EUR z Linii Działania dla MŚP Szóstego Programu Ramowego (6PR).

Każdego roku w Europie na listę oczekujących na przeszczep rogówki wpisywanych jest 40.000 niewidomych pacjentów, czy to w wyniku choroby dziedzicznej czy też utraty wzroku w następstwie wypadku bądź choroby. Niestety tradycyjna metoda pozostawia wiele do życzenia, a jej skuteczność potrafi sięgać 90% albo spadać poniżej 50%. Spośród pacjentów, którzy mają na tyle szczęścia, że znajdzie się dla nich zgodny dawca, wielu nie toleruje dobrze nowej rogówki. Powszechnymi skutkami ubocznymi są suche oczy, oparzenia chemiczne i inne poważne problemy z oczami. Problem pogłębia jeszcze fakt, że rogówki od dawców są często po prostu niedostępne w krajach rozwijających się. Implant rogówki jest doskonałą alternatywą.

Opracowywanie i produkcja dobrej, sztucznej rogówki nie jest jednakże prostym zadaniem. Inne zespoły podejmowały wcześniej próby, jednak nie udało im się sprostać złożonym wymogom ludzkiego oka. Potrzeba było 3 lat prac oraz połączenia wiedzy eksperckiej 12 europejskich zespołów naukowych, aby uzyskać odpowiednie właściwości fizyczne, chemiczne i biologiczne.

Po pierwsze materiał musi mocno się wbudować w oko pacjenta, zapewniając solidną podstawę dla wzrostu tkanki otaczającej oko. Jednak na środki implantu nie może pojawić się żadna tkanka, bo inaczej pacjent nie będzie widzieć. Po drugie wewnętrzna strona rogówki powinna pozostać doskonale przejrzysta, podczas gdy zewnętrzna strona przeszczepu musi być gładka i zdolna do zwilżania się łzami, aby powieka mogła gładko przesuwać się po niej.

By osiągnąć wszystkie te parametry partnerzy konsorcjum CORNEA zastosowali materiał polimerowy i przetestowali różne typy powłok. Szczególną uwagę zwrócono na specjalne białko - czynnik wzrostu, który komórki naturalnej tkanki oka są w stanie wykryć i rozpoznać. Pobudzone przez czynnik wzrostu komórki zaczynają się rozwijać w prawidłowy sposób na powierzchni krawędzi implantu. Zespoły opracowały również specjalne metody sterylizacji oraz przetestowały przeszczep in vitro (na spreparowanych tkankach świni i hodowlach komórek) oraz na żywych królikach laboratoryjnych.

Konsorcjum CORNEA koordynowane przez Instytut Badań Stosowanych nad Polimerami im. Fraunhofera w Poczdamie, Niemcy, które zgromadziło ekspertów z Francji, Holandii, Niemiec i Polski, odniosło sukces dzięki wykorzystaniu specjalistycznej wiedzy.

Partnerzy MŚP zapewnili zaplecze techniczne i rozwojowe oraz zdolności produkcyjne, a co najważniejsze także dostęp do rynku. Brytyjskie MŚP IOI wniosło do projektu swój innowacyjny, opatentowany projekt keratoprotezy "flexicornea". Sztuczna rogówka opiera się na tym właśnie projekcie. Niemiecka grupa CORONIS wraz z Instytutem im. Fraunhofera opracowała i przetestowała elastyczny, hydrofobowy polimer optyczny, który symuluje rogówkę człowieka. Ponadto dwa niemieckie MŚP - Schmidt i Rhine Tec - opracowały mechaniczną technologię produkcji oraz przystosowały swój analizator komórek i wprowadzą ten przyrząd na rynek.

Implant rogówki jest teraz zatwierdzony jako bezpieczne, zindywidualizowane urządzenie medyczne. Może być wykorzystywany do leczenia niewidomych pacjentów, jeżeli zawodzą inne metody leczenia, oferując im możliwość pełniejszego czerpania radości z otaczającego świata.

Źródło: Instytut Badań Stosowanych nad Polimerami im. Fraunhofera

Powiązane informacje

Śledź nas na: RSS Facebook Twitter YouTube Zarządzany przez Urząd Publikacji UE W górę