Wspólnotowy Serwis Informacyjny Badan i Rozwoju - CORDIS

H2020

ReconsolidationDynamics — Wynik w skrócie

Project ID: 659221
Źródło dofinansowania: H2020-EU.1.3.2.
Kraj: Niderlandy
Dziedzina: Badania podstawowe

Wymazać złe wspomnienia na zawsze

Złe wspomnienia, które uporczywie nachodzą nasze codzienne myśli, mogą prowadzić do przewlekłego zespołu stresu pourazowego (PTSD) i fobii. Nowe badanie finansowane ze środków UE było poświęcone modyfikacji skutków złych doświadczeń z przeszłości.
Wymazać złe wspomnienia na zawsze
Powszechnym sposobem leczenia zaburzeń lękowych jest terapia oparta na ekspozycji. Pacjent wykorzystuje nowe doświadczenia, dzięki którym może szybciej nauczyć się, że wcześniej groźna sytuacja jest teraz bezpieczna. Wadą tej metody jest to, że lęk może powrócić.

„To ryzyko nawrotu choroby uwydatnia zapotrzebowanie na trwałą metodę leczenia”, podkreśla dr Marijn Kroes, stypendysta programu Marie Skłodowska-Curie, który prowadził badania w tym ważnym społecznie obszarze w ramach projektu ReconsolidationDynamics. Aby opracować nowe terapie lęku, zespół badał mechanizmy neuronalne leżące u podstaw modyfikacji starych, specyficznych wspomnień emocjonalnych poprzez manipulację lub „rekonsolidację” danego wspomnienia.

Nowe wspomnienia wypierają stare

Wyjaśniając konsolidację i rekonsolidację, dr Kroes mówi: „Nowe wspomnienia są początkowo nietrwałe i wrażliwe na manipulację, ale z czasem stabilizują się w okresie konsolidacji, po którym nie są już wrażliwe na manipulację”. Badania nad zwierzętami wykazały jednak, że krótkie przypomnienie może reaktywować określone stare wspomnienie i tymczasowo przywrócić je do stanu zmiennego.

Rekonsolidacja ma ogromny potencjał kliniczny, ponieważ może umożliwić trwałą modyfikację niepożądanych wspomnień, które przyczyniają się do zaburzeń psychiatrycznych, takich jak PTSD czy uzależnienia. „Przełożenie wyników badań ze zwierząt na ludzi i pacjentów okazało się jednak trudne”, podkreśla dr Kroes.

Dlaczego rekonsolidacja nie zawsze działa

Dr Kroes tłumaczy: „Ustaliłem, że wspomnienia, które wiążą się z wiedzą o wydarzeniach epizodycznych, nie dają się łatwo zakłócić, ale w istocie są wzmacniane poprzez rekonsolidację”. Wskazuje to, że istnieją zagrożenia związane z interwencjami klinicznymi ukierunkowanymi na rekonsolidację, ponieważ może dojść do pogorszenia stanu pacjentów w przypadku niepowodzenia interwencji.

Dotyczy to zwłaszcza przełożenia wspomnień warunkowego lęku w obliczu prostych bodźców, takich jak ból po ugryzieniu pająka, na wspomnienia, które wiążą się z bardziej rozległymi skojarzeniami. „Te, które obejmują wiedzę na temat kontekstu środowiskowego, wydają się trudniejsze do zmodyfikowania”, podkreśla uczony.

Badanie wykazało również, dlaczego te stare wspomnienia emocjonalne mogą być tak trudne do zmodyfikowania. „W początkowym okresie konsolidacji, nowo nabyte doświadczenia emocjonalne są dzielone z doświadczeń nieemocjonalnych na odrębne wspomnienia, aby chronić wspomnienia emocjonalne przed ingerencją”, wyjaśnia.

W projekcie ReconsolidationDynamics opracowano nowe zadanie polegające na sprawdzeniu, w jaki sposób bardziej intensywne doświadczenia emocjonalne prowadzą do większego uogólnienia reakcji lękowej. „Opracowałem również nowy test do badania wspomnień lękowych dla środowisk kontekstualnych. Obecnie wykorzystujemy go do badania rekonstrukcji tego typu wspomnień”, dodaje dr Kroes.

Jednocześnie badacze szukali alternatywnych metod redukcji wspomnień lękowych i badali tzw. uczenie się wygaszania lęku. Praca ta ujawniła, że nowe doświadczenia zwiększają tempo uczenia się w regionach mózgu odpowiedzialnych za tłumienie reakcji lękowych.

Dalsze badania nad modyfikacją wspomnień

Trwająca analiza danych pozwoli zidentyfikować i określić ilościowo neuronowy marker rekonstrukcji, który przewiduje utratę warunkowych wspomnień lękowych u ludzi. „Wkrótce rozpocznę badanie na gryzoniach, aby odpowiedzieć na to samo pytanie”, mówi dr Kroes.

Jednocześnie trwają eksperymenty na ludziach i gryzoniach, mające na celu określenie, w jaki sposób kontekst, intensywność doświadczenia awersyjnego i poznawcza struktura skojarzeniowa wspomnień emocjonalnych służą jako krytyczne warunki brzegowe dla wywoływania rekonsolidacji. „Kolejnym ważnym krokiem jest zbadanie modyfikacji rzeczywistych traumatycznych wspomnień w codziennym życiu pacjentów”, podsumowuje.

Słowa kluczowe

ReconsolidationDynamics, wspomnienia, rekonstrukcja, doświadczenia, lęk, PTSD, wygaszanie, zespół stresu pourazowego, poznawcza struktura skojarzeniowa
Śledź nas na: RSS Facebook Twitter YouTube Zarządzany przez Urząd Publikacji UE W górę