Wspólnotowy Serwis Informacyjny Badan i Rozwoju - CORDIS

FP6

SHIPDISMANTL — Wynik w skrócie

Project ID: 12561
Źródło dofinansowania: FP6-SUSTDEV
Kraj: Grecja

Zwiększanie proekologiczności przemysłu rozbiórki statków

Rozbiórka setek statków każdego roku to ryzykowne przedsięwzięcie, zarówno dla pracowników, jak i dla środowiska naturalnego. Jednak najnowsze badania w tej dziedzinie mogą pozwolić zwiększyć bezpieczeństwo i ograniczyć koszty.
Zwiększanie proekologiczności przemysłu rozbiórki statków
Transport morski stanowi integralną część europejskiej wymiany handlowej i turystyki, a ponadto odegrał ważną rolę w historii i rozwoju wielu państw członkowskich. Jednak statki nie są wieczne - zwykle okres ich eksploatacji wynosi od 20 do 25 lat. Co się dzieje, gdy okres użytkowania statku dobiegnie końca? Odpowiedzią jest rozbiórka i recykling. Problem w tym, że starsze statki zawierają zwykle substancje toksyczne, od azbestu po ołów i szkodliwe chemikalia.

Finansowany przez UE projekt o nazwie "Opłacalna i przyjazna dla środowiska naturalnego rozbiórka zbędnych statków" ('Cost effective and environmentally sound dismantling of obsolete vessels' - Shipdismantl) miał na celu ochronę środowiska naturalnego oraz osób odpowiedzialnych za rozbiórkę statków. W ramach projektu współpracowali uczestnicy z UE oraz Turcji i Indii - dwóch wiodących krajów w zakresie rozbiórki statków.

Największym zagrożeniem dla pracowników przeprowadzających rozbiórkę statków jest to, że zwykle dopiero w czasie rozbiórki okazuje się, w których częściach okrętu znajdują się substancje toksyczne - a wtedy jest już za późno. Jednym z głównych celów projektu Shipdismantl było dostarczanie powyższej informacji w sposób zorganizowany, z wykorzystaniem pomocy technologicznych, np. systemów wspierania decyzji.

Rozwiązaniem jest wzorcowy katalog materiałów niebezpiecznych, znajdujących się na statkach. Katalog ten to lista obejmująca dokładny rodzaj, umiejscowienie oraz charakterystyczne cechy wszystkich potencjalnie niebezpiecznych materiałów wykorzystywanych na statkach. Dzięki powyższemu katalogowi pracownicy odpowiedzialni za rozbiórkę mogą lepiej zarządzać zagrożeniami związanymi z niebezpiecznymi materiałami, dotyczącymi zarówno personelu, jak i środowiska naturalnego.

Obecnie niezbędne jest ustalenie kto będzie odpowiedzialny za dalszy rozwój i aktualizację katalogu. Szereg podmiotów prowadzi dyskusje na ten temat. Akty prywatne, wynikające z powyższych prac, zapoczątkują nową epoki bardziej proekologicznego i bezpieczniejszego recyklingu statków.

Powiązane informacje

Śledź nas na: RSS Facebook Twitter YouTube Zarządzany przez Urząd Publikacji UE W górę