Wspólnotowy Serwis Informacyjny Badan i Rozwoju - CORDIS

FP6

MAGDOT — Wynik w skrócie

Project ID: 16447
Źródło dofinansowania: FP6-NMP
Kraj: Niemcy

Nanokropki – nowe nośniki do zapisu magnetycznego wysokiej gęstości

Samoorganizowanie się nanostruktur za sprawą ruchu i innych niestabilności na powierzchni ciał stałych to bardzo atrakcyjna i ekonomiczna alternatywa dla nano-wzorowania. Mimo to naukowcy nadal nie dysponują wystarczającą wiedzą na temat roli, jaką odgrywają w tych formacjach materiały. W jej zdobyciu pomagają im badania prowadzone w ramach finansowanego ze środków UE projektu, o którym już teraz można powiedzieć, że zmienia oblicze technologii zapisu magnetycznego.
Nanokropki – nowe nośniki do zapisu magnetycznego wysokiej gęstości
Wykorzystanie do zapisu magnetycznego opracowanych ostatnio struktur o rozmiarach nanometrycznych, jakimi są nanokropki, może przynieść o wiele lepsze efekty niż używanie do tego celu nośników tradycyjnych. Pomimo wielu wyzwań technologicznych, nanostruktury coraz częściej stają się obiektem zainteresowania naukowców. Pod ich kątem opracowuje się nowatorskie materiały oraz podejścia obliczeniowe, służące odkrywaniu ich wyjątkowych właściwości.

Celem projektu "Połączenie skal zatomizowanej i ciągłej – wieloskalowe badania samoorganizujących się kropek magnetycznych w procesie wzrostu epitaksjalnego" (Magdot) było przeprowadzenie analizy zjawiska samoorganizowania się magnetycznych nanokropek i określenie roli, jaką odgrywają w nim materiały. Badania, w ramach których przyjęto zintegrowane podejście, obejmowały zakres od skali zatomizowanej po skalę ciągłą, a ich wyniki miały posłużyć opracowaniu modeli umożliwiających stworzenie przełomowego projektu nowatorskich materiałów do wyjątkowo wysokiej gęstości zapisu magnetycznego.

Dzięki sukcesom na polu elektronicznych i optoelektronicznych zastosowań, w ramach projektu Magdot zdecydowano się zbadać obliczeniowo zachodzące w nanoskali samoorganizowanie się kropek magnetycznych w procesie heteroepitaksji. Metoda ta służy do osadzenia warstwy monokryształów na monokrystalicznym substracie (epitaksja) przy użyciu różniących się od siebie materiałów.

Zrozumienie istoty procesu formacji kropek w oparciu o podejścia obliczeniowe i doświadczalne potwierdzenie wyników badań może przyspieszyć rozwój technologii umożliwiającej wytwarzanie regularnych macierzy magnetycznych nanokropek. To osiągnięcie stanowiłoby istotny krok w kierunku uzyskania nowej generacji materiałów do zapisu magnetycznego.

Gdyby jeden bit danych można było zapisać na pojedynczej wyspie o rozmiarze nano, gęstość zapisu w porównaniu z tradycyjnym nośnikiem cienkowarstwowym zwiększyłaby się nawet 100-krotnie. Jednak do opracowania takich materiałów konieczne jest dysponowanie regularnym wzorem magnetycznych nanokropek. Aby osiągnąć ten cel, uczestnicy projektu wykonali od podstaw obliczenia wartości różnych czynników, takich jak energie powierzchniowe, napięcie powierzchniowe i ewolucja morfologii i kompozycji nanostrukturalnej w trakcie procesu prowadzącego do samoorganizowania.

Badania w ramach projektu Magdot miały na celu odkrycie, jaki wpływ na formowanie się nanostruktury wywiera oddziaływanie pomiędzy efektami kinetycznymi i termodynamicznymi, i określenie, od jakich czynników zależy rozkład przestrzenny i wielkość tych struktur. Zgromadzenie pełniejszej wiedzy na temat owych nadal zagadkowych obszarów badawczych może ułatwić opracowanie zintegrowanych modeli obliczeniowych potrzebnych do produkcji wielkoskalowych macierzy samoorganizujących się kropek magnetycznych.

Powiązane informacje

Śledź nas na: RSS Facebook Twitter YouTube Zarządzany przez Urząd Publikacji UE W górę