Wspólnotowy Serwis Informacyjny Badan i Rozwoju - CORDIS

Modelowanie nowych nanomateriałów wiążących CO2

Modelowanie komputerowe to przydatne narzędzie do prognozowania właściwości złożonych materiałów nanoporowatych. Naukowcy opracowali nowe metody do modelowania i prognozowania właściwości absorpcji dwutlenku węgla (CO2) tych materiałów.
Modelowanie nowych nanomateriałów wiążących CO2
Złożone nanoporowate polimery zwane zeolitowymi strukturami imidazolowymi (ZIF) wykazują obiecujące właściwości wiązania CO2. Aby materiały te były przydatne w wychwytywaniu gazów cieplarnianych – przede wszystkim CO2 i metanu – konieczne jest przeprowadzenie modelowania i szczegółowej charakterystyki ich właściwości fizykochemicznych.

W ramach finansowanego przez UE projektu AMCOS opracowano i przetestowano oprogramowanie modelujące o takim przeznaczeniu. Zespół badaczy w Indiach dostarczył materiały ZIF do testów, natomiast laboratoria w Lyonie i Lipsku przeprowadziły modelowanie i walidację doświadczalną.

Wykorzystano połączenie kilku sprawdzonych narzędzi, aby uzyskać pełny obraz wiązania CO2 z ZIF. Następnie przetestowano doświadczalne wiązanie różnych cząsteczek gazu, aby dokonać walidacji danych z modelowania.

Dane z modelowania i doświadczalne w dużej mierze pokrywały się ze sobą, co dowodzi, że modele te są dokładne i przydatne do przyszłych zastosowań. Podejście przyjęte w ramach projektu miało również zastosowanie do wiązania innych gazów, takich jak metan czy wodór, które powszechnie towarzyszą CO2.

Modelowanie ZIF to pierwszy krok ku wykorzystaniu tych materiałów do wychwytywania CO2 w warunkach przemysłowych. Modele i metody stworzone w ramach projektu będą bardzo przydatne podczas testowania innych nowych materiałów w przyszłości.

Powiązane informacje

Śledź nas na: RSS Facebook Twitter YouTube Zarządzany przez Urząd Publikacji UE W górę