Wspólnotowy Serwis Informacyjny Badan i Rozwoju - CORDIS

Modele ochrony zdrowia ludzi i środowiska naturalnego

Sfunkcjonalizowane nanocząsteczki (ENP) obecnie stanowią podstawę niezliczonej ilości produktów i urządzeń w wielu dziedzinach. Finansowane ze środków UE badanie położyło podwaliny i nadało kierunek rozwoju modeli opisowych umożliwiających przewidywanie poziomu toksyczności.
Modele ochrony zdrowia ludzi i środowiska naturalnego
Z uwagi na stały wzrost obecność ENP w życiu codziennym, istotnym jest zbadanie sposobu, w jaki mogą zostać one uwolnione i wchłonięte przez organizmy żywe i z jakim skutkiem. Mimo że nanotechnologia jest względnie młodą dziedziną, liczne zbiory danych zestawiające fizyko-chemiczne właściwości i toksyczność nanocząsteczek stanowią punkt wyjściowy dla opracowania modeli reaktywności i toksyczności.

Przy wsparciu EU projektu "Modelling nanoparticle toxicity: Principles, methods, novel approaches" (MODNANOTOX) , partnerzy z UE i USA opracowali modele i zaproponowali zalecenia na podstawie luk w danych i technologii.

Naukowcy zaczęli od asymilacji, oceny i priorytetyzacji istniejących danych. Modele bioakumulacji obejmowały wszystkie poziomy, od organizmu poprzez tkankę po komórkę, i opisały różne warunki narażenia. Co ważne, prace wykazały, że bioakumulacja i śmiertelność w większym stopniu zależą od cech organizmu niż od właściwości nanocząsteczek ENP.

Prace nad modelami ilościowymi związku pomiędzy strukturą a aktywnością (ang. QSAR) zwróciły uwagę na ograniczenia wymuszone brakiem odpowiednich danych i niespójnymi formatami danych. Naukowcy przekonwertowali zbiorczą bazę danych MODNANOTOX na format kompatybilny z nowymi standardami w celu zwiększenia jej dostępności, użyteczności i trwałości. Wraz ze wzrostem dostępności danych, zastosowalność modeli w tej dziedzinie będzie również wzrastać.

W ramach projektu MODNANOTOX udoskonalono również istniejące modele narażenia i migracji. Badania wykazały ponownie brak parametru (parametr alfa) w piśmiennictwie niezbędnego w celu opracowania modeli realistycznych i czyniąc możliwym jedynie modelowanie scenariuszy bez walidacji. Na podstawie tych wniosków powstały dwie publikacje. Badacze stworzyli najbardziej pesymistyczne scenariusze dla narażenia środowiskowego i grup szczególnie narażonych gatunków, efektem czego było opracowanie modelu ryzyka na poziomie populacji i podstaw oceny ryzyka.

Zespół projektowy w istotny sposób przyczynił się do standaryzacji danych dotyczących nanotoksyczności. Naukowcy opracowali kryteria zapewnienia jakości i klasyfikacje dla charakteryzacji nanocząsteczek oraz modyfikacje protokołów oceny dla organizmów wodnych. Zaproponowali oni również poprawki do protokołów oceny ryzyka.

Modelowanie oparte na danych doświadczalnych to w każdej dziedzinie potężne narzędzie do przewidywania wyniku różnych scenariuszy i nanotoksykologia nie jest wyjątkiem. Projekt MODNANOTOX położył podwaliny pod lepsze, bardziej jednolite bazy danych w zakresie cząsteczek ENP i ich toksyczności. Te bazy danych z kolei umożliwiają opracowywanie doskonalszych modeli dla lepszej ochrony ludzi i środowiska naturalnego.

Powiązane informacje

Słowa kluczowe

Sfunkcjonalizowane nanocząsteczki, toksyczność, ocena ryzyka, bioakumulacja, narażenie środowiskowe
Śledź nas na: RSS Facebook Twitter YouTube Zarządzany przez Urząd Publikacji UE W górę