Skip to main content

Article Category

Story

Article available in the folowing languages:

Prezentacje projektów - "Stary Świat" I długofalowa opieka nad osobami

Społeczeństwo "Starego Świata" staje się starsze, co uzmysławia milionom Europejczyków, iż będą potrzebowali długotrwałej opieki (LTC). Naukowcy europejscy badają obecnie cały kontynent, poszukując praktycznych metod do sprostania nadchodzącym wymaganiom.

Zdrowie

Jest to raczej pilna sprawa. W obecnym okresie, w około 80% procedury opieki długoterminowej organizowane są w sposób nieformalny, ad hoc oraz w sposób niezorganizowany. "Typowymi przykładami są tu kobiety, krewni lub robotnicy cudzoziemscy, którzy zgadzają się, by pracować za bardzo niskie wynagrodzenia," wyjaśnia Karl Leichsenring, koordynator projektu European Interlinks oraz doświadczony naukowiec z Europejskiego Centrum ds. Polityki Społecznej i Badań Naukowych. W ramach projektu prowadzone są badania systemów opieki zdrowotnej oraz opieki długoterminowej nad starszymi osobami na terenie Europy, z zadaniem modelowania wzajemnych powiązań i odniesień pomiędzy prewencją, rehabilitacją, jakością usług oraz nieformalną opieką. Jednym z wcześnie uzyskanych rezultatów projektu jest pewność, że nieformalny model uzależniony od pracowników cudzoziemskich lub pracujących krewnych, będzie trudny do zrównoważenia w przyszłości. Zaspokojenie oczekiwanego zapotrzebowania nie będzie dostateczne i nie tak efektywne jak powinno być. "Żyjemy dłużej i nie robimy teraz niczego w tym względzie, toteż może się okazać, że zapotrzebowanie może przewyższyć możliwości systemów opieki zdrowotnej w przyszłości," ostrzega Dr Leichsenring. Rządy poszczególnych krajów zdają sobie sprawę z tego wyzwania, ale jest to narazie nieznany teren badań. Nie ma oczywistych, niezawodnych i efektywnych, jasno zdefiniowanych opcji strategicznych. "W rzeczywistości wykonujemy podstawowe badania, ponieważ wszyscy mówią o systemach opieki długoterminowej, ale nikt jeszcze jej nie zrealizował. Żaden kraj nie posiada zintegrowanego systemu opieki długoterminowej," uważa Dr Leichsenring. Twierdzi on, że poszczególne kraje starają się na wiele różnych sposobów zajmować osobami, które potrzebują długoterminowej opieki. W niektórych krajach opieka LTC prowadzona jest poprzez system opieki zdrowotnej. W innych usługi takie realizowane są przede wszystkim za pośrednictwem systemu opieki społecznej, podczas gdy w jeszcze innych występuje mieszanina wielu metod. "Tylko w kilku wyłaniających się przykładach realizowane jest efektywne postępowanie zgodne ze zintegrowanym planem długotrwałej opieki w ramach istniejącego łańcucha opieki," podkreśla Dr Leichsenring. Po rozeznaniu opcji strategicznych, osoby, które ustalają odpowiednie strategie, mogą rozszerzać łańcuch LTC o wcześniej stosowane środki zapobiegawcze, wdrażane na długo przed wymaganą opieką długoterminową. Dla przykładu, utrata mobilności, depresje i izolacja społeczna, to wczesne sygnały ostrzegawcze, które kwalifikują osobę do konieczności korzystania z LTC w przyszłości. "Wszyscy znamy osoby w wieku 90 lat, potrzebujące opieki długoterminowej, pomimo, iż są ruchliwe i niezależne," zauważa Dr Leichsenring. "Wiemy, że są osoby posiadające dużo kontaktów towarzyskich, przyjaciół i rodzinę, osoby aktywne i dbające o swoje zdrowie; toteż takie osoby będą jako grupa potrzebowały opieki długoterminowej w znacznie mniejszym stopniu, albo w ogóle nie będą jej potrzebowały," zauważa on. "Z drugiej jednak strony, jeśli ktoś mieszka sam, poza miastem i nie ma małżonka, to istnieje prawdopodobieństwo, że będzie potrzebował więcej opieki w miarę starzenia się. Dzięki zachęcaniu osób towarzyskich, aktywnych do samodzielności oraz realizowaniu wczesnych działań w stosunku do osób mniej aktywnych, lub samotnych, twórcy polityki mogą doprowadzić w rezultacie do pełnego zaspokojenia potrzeb w zakresie LTC. Ale w przypadku konieczności wprowadzenia opieki długoterminowej, można znaleźć proste, efektywnie i tanie metody redukowania występujących problemów. Zamiast zapewniania dostępu do kosztownej opieki szpitalnej, trzeba dalej rozwijać działalność i usługi zmierzające do zatrzymywania ludzi w ich normalnych otoczeniach, oraz pomagać opiekunom rodzinnym w uporaniu się ze wzrastającymi wysiłkami, poprzez pośrednio prowadzone usługi zdrowotne, udzielanie informacji o alternatywach, w ramach okresowej opieki podczas choroby, bądź też w zakresie profesjonalnego doradztwa. W projekcie Interlinks realizowano bardzo opłacalne rozwiązania dzięki prostemu przeciwstawieniu dwóch kontrastujących ze sobą rezultatów wynikających z dwóch różnych sytuacji społecznych. Spostrzeżenia dotyczące jakości W finansowanym przez UE projekcie Interlinks uznano, że dzięki obserwacji systamów opieki realizowanych na terenie Europy, można będzie przebadać możliwe do zastosowania elementy efektywnego i wydajnego systemu LTC. "Przeprowadzamy inwentaryzację tego co obecnie występuje," wyjaśnia Dr Leichsenring. Taki rodzaj badań, a więc możliwość jakościowego wejrzenia w oparciu o analizowane ilościowe próbki, umożliwi twórcom strategii nowe, oparte o rzetelne dane, opcje podczas projektowania systemów opieki długoterminowej. Prace postępują w szybkim tempie. Podczas prac projektowych opublikowano już cztery główne raporty, uwzględniające systemy prewencji i rehabilitacji na terenie całej Europy, a także sposoby zapewnienia jakości usług i zarządzania (QA/QM), oraz opieki nieformalnej. W projekcie opracowano także badanie przypadku dotyczące działalności cudzoziemskich opiekunów nad osobami starszymi we Włoszech. "Prewencja i rehabilitacja stanowi dla nas istotę zagadnienia, ponieważ uważamy, że innowacje organizacyjne oraz równa możliwość dostępu starszych osób do usług rehabilitacji, może zapewnić odpowiednią jakość życia," nadmienia Dr Leichsenring. Prewencja może być realizowana w podanym wyżej przykładzie, ale może być także uproszczona, na przykład poprzez zminimalizowanie wizyt szpitalnych. Starsze osoby są bardziej podatne nas infekcję, a wizyty w szpitalu mogą ułatwić jej przenoszenie. Prewencja może być organizowana w oparciu o zintegrowane ścieżki opieki wokół wspólnie ustalanych procedur. Na przykład, po wprowadzeniu implantu stawu biodrowego pacjent wymaga rehabilitacji, fizykoterapii oraz krótkotrwałej opieki domowej. Procedury takie zapewniają wczesne odzyskanie jego mobilności i niezależności. Ale w przypadku, gdy w systemie LTC zabraknie takich czynności na ścieżce opieki, bądź też fizykoterapia nie jest płynnie prowadzona po zabiegu chirurgicznym, to korzyści mogą zostać bezpowrotnie utracone. W takiej sytuacji rozczłonkowany system opieki wpływa szkodliwie na zdrowie i bezpieczeństwo osoby, a w niezbyt dalekiej perspektywie będzie generował niepotrzebne koszty. Dr Leichsenring zauważa, iż zespół badawczy zaobserwował kilka godnych pochwały planów do zarządzania systemem LTC na poziomie lokalnym, ale można było zauważyć poprawę także na poziomach regionalnym i krajowym. Na przykład, ośrodek zdrowia w duńskiej miejscowości Skaevinge uzyskał imponujące rezultaty dzięki powiązaniu opieki domowej, pomocy dla osób jej potrzebujących jej oraz opieki częściowej. Znaczny wpływ mogą mieć także systemy ustawodawstwa. W Szwecji za LTC odpowiedzialne są obszary miejskie, ale jeśli nie ma innej opcji, to za pobyt w szpitalu osób, które wymagają opieki LTC, muszą płacić zarządy obszarów miejskich. Jest to więc silna motywacja, by rozwijać lokalne usługi. W Wielkiej Brytanii Narodowa Służba Zdrowia podjęła nowe interesujące kroki w kierunku integracji funduszy LT, wykorzystując do tego najważniejsze fundusze powiernicze (zwane też PTC). Zbieranie takich przykładów było trudne. "W prace te zaangażowano różne kraje oraz wiele osób pracujących z różnymi systemami, a także wykorzystujących różne dane w celu ilościowego oszacowania swoich systemów," zwraca uwagę Dr Leichsenring, "Praca ta podobna była do zawracania kijem rzeki, a więc wiązała się z poważnymi wyzwaniami." Pomimo to, Dr Leichsenring uważa, że warto było realizować te wysiłki. "Pozwoli to bowiem wypracować najnowszey europejski model do opisywania i analizy sposobu zapewnienia długotrwałej opieki oraz stworzy narzędzie analityczne," wyjaśnia Dr Leichsenring. "Umożliwi to opracowanie pewnego zakresu opcji strategii wprowadzania reform na każdym etapie rozwoju krajowych systemów LTC. Uzyskane rezultaty będą stanowiły wytyczne dla analizy i założeń strategii, pozwolą na porównywanie koncepcji i poszerzą naukową bazę, która będzie wspierać wysiłki Państw Członkowskich w organizacji ich systemów opieki zdrowotnej i długofalowej (LTC)." Wymienione wyżej narzędzie oferowane będzie w postaci interaktywnych wytycznych tworzenia strategii w trybie on-line, dzięki czemu twórcy strategii będą mogli realizować pewne kroki, by zobaczyć w jaki sposób wprowadzane czynności wpływają ogólnie na system. Model zapewniać będzie także możliwości brania pod uwagę wszystkich odnośników w łańcuchu LTC. "Opracowanie modelu zakończone zostanie do marca 2011 roku, po wewnętrznym przetestowaniu, a następnie udostępniony on zostanie publicznie w kwietniu lub maju," twierdzi Dr Leichsenring. Będzie to oznaczało zakończenie dofinansowanych prac w projekcie Interlink i przyczyni się do stworzenia zintegrowanego systemu LTC w Europie. Projekt Interlinks otrzymał dofinansowanie na badania z konta programu opieki zdrowotnej w ramach Siódmego Programu Ramowego UE (7PR).