Trzecie warsztaty nt. autonomicznych i samodostosowujących się systemów, Walencja, Hiszpania
7 Września 2010 - 7 Września 2010
Hiszpania
Dnia 7 września 2010 r. w Walencji, Hiszpania, odbędą się trzecie warsztaty nt. autonomicznych i samodostosowujących się systemów.
Warsztaty zgromadzą naukowców zajmujących się programowaniem z dziedzin powiązanych z samodostosowującymi się systemami, aby wskazać problemy badawcze, omówić modele, techniki, narzędzia i metodologie do opracowywania złożonych systemów zdolnych do dynamicznej adaptacji swojego zachowania.
Tradycyjnie reagowanie na zmieniające się wymogi, pojawiające się błędy czy aktualizacje w różnego rodzaju systemach bazujących na oprogramowaniu wymaga udziału człowieka w ramach prac konserwacyjnych na etapie projektowania lub rozbudowy. Jednakże czynniki takie jak niepewność środowiska operacyjnego, zmienność zasobów czy krytyczny charakter niektórych systemów doprowadziły do opracowania układów zdolnych do ponownego zaplanowania i rekonfiguracji swojej struktury i zachowania w czasie pracy, aby doskonalić swoje funkcjonowanie bez jakiejkolwiek interwencji człowieka.
Tego typu systemy, które zazwyczaj funkcjonują z wykorzystaniem jawnej reprezentacji swojej struktury i celów, były analizowane w różnych obszarach badań nad programowaniem i różnie nazywane.
Jednym z obiecujących podejść do systemów zdolnych do dynamicznej adaptacji jest system samoorganizujący się. Ten typ systemu jest zwykle złożony z dużej liczby elementów składowych, które funkcjonują raczej zgodnie z zestawem lokalnych zasad niż z jawną reprezentacją struktury i celów systemu. W tym przypadku zachowanie bazujące na interakcji komponentów stabilizuje system w razie błędów lub zmian w środowisku, na które trzeba reagować.Więcej informacji:
http://quercusseg.unex.es/waself(odnośnik otworzy się w nowym oknie)
Warsztaty zgromadzą naukowców zajmujących się programowaniem z dziedzin powiązanych z samodostosowującymi się systemami, aby wskazać problemy badawcze, omówić modele, techniki, narzędzia i metodologie do opracowywania złożonych systemów zdolnych do dynamicznej adaptacji swojego zachowania.
Tradycyjnie reagowanie na zmieniające się wymogi, pojawiające się błędy czy aktualizacje w różnego rodzaju systemach bazujących na oprogramowaniu wymaga udziału człowieka w ramach prac konserwacyjnych na etapie projektowania lub rozbudowy. Jednakże czynniki takie jak niepewność środowiska operacyjnego, zmienność zasobów czy krytyczny charakter niektórych systemów doprowadziły do opracowania układów zdolnych do ponownego zaplanowania i rekonfiguracji swojej struktury i zachowania w czasie pracy, aby doskonalić swoje funkcjonowanie bez jakiejkolwiek interwencji człowieka.
Tego typu systemy, które zazwyczaj funkcjonują z wykorzystaniem jawnej reprezentacji swojej struktury i celów, były analizowane w różnych obszarach badań nad programowaniem i różnie nazywane.
Jednym z obiecujących podejść do systemów zdolnych do dynamicznej adaptacji jest system samoorganizujący się. Ten typ systemu jest zwykle złożony z dużej liczby elementów składowych, które funkcjonują raczej zgodnie z zestawem lokalnych zasad niż z jawną reprezentacją struktury i celów systemu. W tym przypadku zachowanie bazujące na interakcji komponentów stabilizuje system w razie błędów lub zmian w środowisku, na które trzeba reagować.Więcej informacji:
http://quercusseg.unex.es/waself(odnośnik otworzy się w nowym oknie)