Piąta tybindzka konferencja nt. dowodu językoznawczego, Tybinga, Niemcy
Językoznawstwo historyczne, czasami nazywane językoznawstwem diachronicznym, to nauka o zmianach w języku. Dąży do opisania i wyjaśnienia obserwowanych zmian w poszczególnych językach, rekonstrukcji języków prehistorycznych i wypracowania ogólnych teorii na temat historii leksyki i wspólnot komunikacyjnych.
W ostatnich latach wielu naukowców podejmowało starania, by powiązać dowody diachroniczne z teoriami i metodologiami wypracowywanymi w ramach językoznawstwa synchronicznego. Wedle koncepcji leżącej u podstaw tych działań, przekrojowe dane językoznawcze mogą dostarczyć solidnych dowodów na ograniczenia możliwych języków i służyć na równi z dowodami psycholingwistycznymi i innymi zaawansowanymi metodami ilościowymi.
W czasie wydarzenia podejścia oparte na danych i na teorii powiązane zostaną z badaniami systemów językowych oraz zachowań i funkcji językowych.Więcej informacji: http://www.sfb833.uni-tuebingen.de/LE2012(odnośnik otworzy się w nowym oknie)