Krajobrazy energetyczne, Obergurgl, Austria
W fizyce chemicznej charakterystyka zachowania wielu badanych układów opiera się na obecności konkurencyjnych interakcji. To oznacza, że topografia i topologia, zgodnie z definicją funkcji energii potencjalnej, są niezwykle złożone i posiadają liczbę wykładniczą lokalnych minimum oddzielonych progami energetycznymi. Zazwyczaj brak jest odpowiednich schematów przybliżenia, aby wyliczyć dynamiczne lub termodynamiczne właściwości bezpośrednio z operatora Hamiltona tak złożonego układu wielociałowego.
Niemniej w wielu przypadkach można prognozować na podstawie wiedzy na temat punktów stacjonarnych funkcji energii potencjalnej, takich jak punkty z gradientem zanikającym. Tego typu techniki powszechnie nazywane są metodami krajobrazu energetycznego.
Takie podejście umożliwia naukowcom nakładanie zjawisk dynamicznych i termodynamicznych na właściwości krajobrazu energetycznego. Mają one szczególnie silne i zasadnicze znaczenie dla szerokiego wachlarza zastosowań.
Na konferencję złożą się:
- wykłady wygłoszone przez wybitnych wykładowców;
- krótkie wystąpienia młodych i początkujących naukowców;
- sesje plakatowe i otwarte debaty;
- perspektywiczna dyskusja panelowa na temat przyszłych trendów.Więcej informacji: http://www.esf.org/index.php?id=9134(odnośnik otworzy się w nowym oknie)