Ponoszenie odpowiedzialności za naruszenia praw człowieka
Organizacje międzynarodowe ponoszą pewną odpowiedzialność związaną z wpływaniem przez nie na prawa człowieka. Działania organizacji międzynarodowych podlegają normom i zasadom. Władze mają obowiązek pilnować, by organizacje międzynarodowe nie dopuszczały się żadnych naruszeń praw człowieka. Tej właśnie tematyce poświęcono prace finansowanego ze środków UE projektu RESINTORG (Responsibility of international organisations for human rights violations), zajmując się również źródłami pomocy dostępnymi dla ofiar naruszeń praw człowieka. Ustalono zakres norm prawnych należących do ogólnego prawa międzynarodowego, które mają zastosowanie do wszystkich organizacji międzynarodowych. Z norm tych wynika między innymi, że żadna instytucja publiczna nie może ingerować w prawa człowieka. Wyjątkiem są tu przypadki o konkretnych podstawach prawnych do takiej ingerencji zgodnie z przepisami danej organizacji lub ogólnego prawa międzynarodowego. Zidentyfikowano dodatkowe normy praw człowieka mające zastosowanie do organizacji międzynarodowych. Dotyczą one różnych treści i zakresów zależnych od konkretnej organizacji międzynarodowej, jej mandatu i funkcji. W ramach projektu sklasyfikowano wybrane normy prawne jako pozytywne zobowiązania organizacji międzynarodowych w zakresie praw człowieka. Organizacje mogą wprowadzać je w życie, aby propagować, chronić i monitorować prawa człowieka. Wyniki wskazują, że najszerszy zakres zobowiązań związanych prawami człowieka spoczywa na Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) ze względu na jej statutową misję utrzymywania pokoju i bezpieczeństwa oraz propagowania ochrony praw człowieka. Stwierdzono też, że najważniejsze kryteria pozwalające określać, czy dane działanie narusza prawa człowieka, wynikają z zasad wewnętrznych organizacji. Wskazano organy mogące określać zakres odpowiedzialności za stwierdzone naruszenia praw człowieka. Zaliczają się tutaj mechanizmy wewnętrzne i zewnętrzne organizacji, jak również procedury krajowe. Stwierdzono, że mechanizmy międzynarodowe występują stosunkowo rzadko, a ich przeznaczeniem jest zwykle rozstrzyganie sporów, przede wszystkim między organizacjami a ich personelem. Przeprowadzone badania przyczynią się do lepszej ochrony praw człowieka przed nadużyciami ze strony organizacji międzynarodowych, jednocześnie pomagając w podnoszeniu standardów prawnych i politycznych przepisów UE.