Wyznaczanie trendów w nauce: Satelity UE rzucają światło na północnokoreańską próbę jądrową
Na podstawie zdjęć wykonanych przez europejskiego satelitę radarowej obserwacji Ziemi naukowcy zyskali większą wiedzę o tym, jak przesunęła się ziemia po tajemniczej próbie jądrowej, którą przeprowadziła Korea Północna w styczniu. Według doniesień mediów północnokoreańskich, to skryte państwo przeprowadziło 6 stycznia 2016 r. podziemną detonację bomby wodorowej (brak jednak niezależnego potwierdzenia, czy eksplozję faktycznie spowodowała bomba wodorowa). Dane zgromadzone za pomocą satelity mogą okazać się nieocenione dla ostatecznej weryfikacji tych twierdzeń. Wyjaśnienie północnokoreańskiej próby na podstawie danych Unijny statek kosmiczny wykorzystuje technikę zwaną interferometrią do wykrywania ruchów powierzchniowych i jest w stanie rozpoznać różnicę między zdjęciami powierzchni Ziemi „przed” i „po”. Dzięki temu możliwe do uchwycenia są nawet nieznaczne zmiany w ukształtowaniu terenu. Dane pokazują przesunięcie skały nad strefą wybuchu w dół o 7 cm na jednym obszarze i w górę o 2-3 cm na innym. Zdjęcia zostały udostępnione przez niemiecki Instytut Nauk o Ziemi i Zasobów Naturalnych (BGR), który doradza rządowi federalnemu Niemiec w sprawach związanych z „Traktatem o całkowitym zakazie prób jądrowych” (CTBT). „To niezwykle istotne informacje, gdyż do tej pory miejsce przeprowadzania prób jądrowych ustalane było wyłącznie na podstawie danych sejsmologicznych, a teraz dysponujemy wskazówkami z innych technologii” – stwierdził dr Nicolai Gestermann, geofizyk z BGR w wypowiedzi dla BBC. Zaprezentował wyniki badań(odnośnik otworzy się w nowym oknie) na Walnym Zgromadzeniu Europejskiej Unii Nauk o Ziemi, które odbyło się w tym tygodniu w Wiedniu, Austria. Wydaje się, że wszystkie północnokoreańskie próby (w latach 2006, 2009, 2013 i 2016) zostały przeprowadzone na stanowisku Punggye-ri, znanym również pod nazwą P'unggye-yok, w oddalonym regionie we wschodniej części kraju, w pobliżu miasta Kilju. Styczniowa próba bomby – mająca zdaniem sejsmologów siłę 5,1 – mogła również nie być wybuchem termojądrowym, wbrew twierdzeniom Korei Północnej. Naukowcy sugerują, że ma wiele cech wspólnych z próbą z 2013 r., która ich zdaniem mogła być detonacją tradycyjnej bomby mającej naśladować próbę jądrową. Szacowana siła styczniowej próby to odpowiednik 10 kiloton TNT – zauważył dr Gestermann. Wcześniej zespół naukowców posłużył się podobną analizą, aby dowiedzieć się więcej o tym, jak seria podziemnych prób jądrowych przeprowadzanych przez rząd USA wpłynęła na powierzchnię stanowiska w Nevadzie. Satelita Sentinel-1A wykonał 13 stycznia pierwsze zdjęcia stanowiska prób po wybuchu, które zostały porównane z danymi obserwacyjnymi z dnia 1 stycznia. Ze względu na lukę czasową między wybuchem a późniejszym pozyskaniem zdjęć naukowcy nie są w stanie stwierdzić, czy deformacja terenu nastąpiła w tym samym momencie co wybuch czy kilka dni później. Wystrzelenie satelity Sentinel 1-B Dnia 25 kwietnia 2016 r. Europejska Agencja Kosmiczna wprowadziła na orbitę Sentinel 1-B, siostrzanego satelitę Sentinel 1-A, który ma dostarczać informacji do wielu serwisów, od monitorowania lodu na morzach polarnych, przez śledzenie osunięć ziemi, po reagowanie na katastrofy naturalne i te spowodowane przez człowieka. „Wystrzelenie satelity Sentinel-1B to kolejny, ważny krok milowy” – stwierdził Dyrektor Generalny ESA, Jan Woerner. „Rozstawione 180° od siebie obydwa satelity optymalizują obszar pokrycia i dane dostarczane na potrzeby serwisów, wprowadzając stopniową zmianę w sposobie zarządzania środowiskiem”. Ponadto dane pozyskane z satelity Sentinel 1-A dotyczące próby jądrowej przeprowadzonej przez Koreę Północną podkreślają również istotną rolę, jaką mogą odegrać obydwa satelity UE w zapewnieniu trwałego pokoju i bezpieczeństwa w stale wzburzonym, globalnym kontekście politycznym.
Kraje
Niemcy