Wyjaśniono funkcjonowanie genu ciśnienia krwi
Zespół brytyjskich naukowców wyjaśnił strukturę i funkcjonowanie genu biorącego udział w regulowaniu ciśnienia krwi, co - jak mają nadzieję - doprowadzi do opracowania nowych leków. Wyniki ich badania, finansowanego częściowo przez UE ze środków szóstego programu ramowego, są opublikowane w Internecie przez czasopismo "Nature Medicine". Od pewnego czasu wiadomo, że tlenek azotu (NO) odgrywa kluczową rolę w regulowaniu ciśnienia krwi; istnieją także dowody, że zmniejszenie wytwarzania się NO związane jest w jakiś sposób z rozwojem chorób układu krążenia. Jednak mechanizmy leżące u podłoża tego zjawiska są słabo poznane. Nasze organizmy w sposób naturalny wytwarzają dwa aminokwasy zwane asymetryczną dimetyloargininą (ADMA) i monometylo-L-argininą (L-NMMA), hamujące wytwarzanie NO. Osoby z takimi schorzeniami, jak cukrzyca, niewydolność nerek i wysokie ciśnienie krwi mają podwyższone poziomy tych cząsteczek, a wysokie stężenia tych cząsteczek w osoczu krwi w dużym stopniu wskazują na chorobę serca i ryzyko zgonu. U zdrowych ludzi zarówno L-NMMA, jak i ADMA są rozkładane przez cząsteczkę zwaną dimetylohydrolazą dimetylargininy (DDAH). Jednak do tej pory niewiele było naukowych dowodów wyraźnie przedstawiających rolę DDAH i ADMA w kontrolowaniu poziomów NO. W tym najnowszym badaniu naukowcy sprawdzali co dzieje się z myszami, które mają obniżone poziomy DDAH. W tym celu stworzyli myszy, u których jedna kopia genu DDAH1 była uszkodzona (myszy, u których obie kopie były uszkodzone umierały przed urodzeniem). Badacze opracowali także cząsteczkę, która blokuje działanie DDAH i wprowadzili ją do organizmu normalnych myszy. U obu grup myszy rozwinęło się nadciśnienie, co potwierdziło rolę DDAH w regulowaniu ciśnienia krwi. W obu przypadkach zmniejszanie aktywności DDAH, albo przez usunięcie genu, albo przez zablokowanie cząsteczki, prowadzi do poziomów ADMA podobnych do poziomów, jakie występują u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka wystąpienia chorób układu krążenia. Okazało się również, że kultury komórek tętnic myszy z uszkodzonym genem DDAH wytwarzały niższe poziomy NO niż komórki pobrane od zdrowych myszy. - To genetyczne i chemiczne podejście do zakłócania działania DDAH wykazywało niezwykłą spójność wyników i dostarczyło przekonywających dowodów, że utrata funkcji DDAH prowadzi do zwiększenia stężenia ADMA i wobec tego zakłóca naczyniową sygnalizację NO - powiedział dr James Leiper z Wydziału Medycyny University College London, który kierował badaniem. - Geny i zachodzące w nich procesy mają zasadnicze znaczenie dla poznania przez nas chorób układu krążenia. Mogłoby to nam pomóc w ustaleniu, czy to zmiany genetyczne predysponują niektórych ludzi do zapadnięcia na te choroby, czy też mają na to wpływ czynniki środowiskowe przez oddziaływanie na aktywność DDAH. Naukowcy zbadali również potencjalne możliwości wykorzystania inhibitorów DDAH jako leków w przypadku niektórych schorzeń, m.in. tych gdzie problem wynika ze zbyt dużej ilości NO. - Ten proces mógłby być wykorzystany terapeutycznie do ograniczania wytwarzania NO w pewnych sytuacjach, kiedy zbyt duża ilość tlenku azotu jest niekorzystna; na przykład przy niedociśnieniu i wstrząsie septycznym - wyjaśnił dr Leiper. - Stanowią one jedne z największych problemów w intensywnej opiece medycznej i istnieje ogromne niezaspokojone zapotrzebowanie na terapie lekowe.