Bezpieczniejsza nawigacja na morzu
W ramach finansowanego przez UE projektu postanowiono opracować bezpieczniejsze i bardziej wydajne wykorzystanie dróg wodnych, ulepszając przekazywanie dokładnych informacji o ruchu morskim, wysyłanych w czasie rzeczywistym do operatorów na pokładach. Koncepcja polegała na przekazywaniu pilotom statków jasnego i aktualnego obrazu sytuacji ruchu morskiego dotyczącego ich bezpośrednio, redukując potrzebę głosowej łączności radiowej, oraz wywierając dzięki temu korzystny wpływ na skuteczność i bezpieczeństwo ruchu morskiego. Projekt ten, o nazwie "Nowatorskie przenośne wspomaganie pilotów" (IPPA), miał na celu osiągnięcie tego poprzez opracowanie i weryfikację przenośnego urządzenia zdolnego do odbioru wszechstronnych obrazów ruchu na morzu. Dane wysyłane byłyby ze znajdującego się na lądzie "Ośrodka usług ruchu jednostek pływających" (VTS), który w powiązaniu z zapisanymi danymi oraz danymi uzyskiwanymi z innych jednostek pływających, wyświetlałby wszechstronny obraz ruchu morskiego. Od samego początku zakładano, że urządzenie to musiałoby być zdolne do autonomicznej pracy oraz do transmisji danych z powrotem do ośrodka VTS, umożliwiając zarządzanie ruchem na morzu i w portach. W projekcie IPPA świadomie planowano konstrukcję urządzenia w oparciu o istniejące technologie informatyczne, przy wydatnej pomocy Straży Przybrzeżnej Stanów Zjednoczonych oraz członków Europejskiego i Międzynarodowego Stowarzyszenia Pilotów Morskich. Koncepcja kryjąca się za takim podejściem wyjaśniana była na tej zasadzie, iż produkt końcowy będzie rozszerzeniem istniejących systemów handlowych, zapewniając "tanią" opcję dla jednostek pływających, które nie spełniają wymagań przewozowych Międzynarodowej Konwencji o Bezpieczeństwie Życia na Morzu (SOLAS). Przewidywano, iż pewnego dnia technologia wykorzystana zostanie przez szerokie rzesze użytkowników, od dużych jachtów do statków transportowych. Projekt rozpoczęto od konsultacji z odpowiednimi grupami użytkowników oraz poznania najnowszej, możliwej do wykorzystania technologii. Następnie, w celu uproszczenia architektury systemu, ustalono funkcjonalne wymagania dla projektowanego urządzenia. Początkowo planowano trzy prezentacje technologii (Wenecja, Tromsø i Rotterdam), by umożliwić jak najszersze poznanie systemu, zarówno przez pilotów morskich, jak też innych interesariuszy. Później jednak ograniczono prezentacje do dwóch lokalizacji (Tromsø i Rotterdam). Próby te umożliwiły pomyślne zaprezentowanie koncepcji IPPA wielu docelowym użytkownikom. Projekt pomógł także zwrócić uwagę na potrzebę standaryzacji wspólnego działania pomiędzy władzami administracji wód morskich i lądowych na obszarze całej Europy, nie mówiąc o ich współpracy z innymi projektami sponsorowanymi przez Komisję Europejską. Zwrócił on także uwagę na potrzebę uaktualnienia protokołów i standardów pracy na poziomie globalnym - co pomogłoby w bezpieczniejszej nawigacji na wszystkich morzach.