Możliwości wymiany złącz w samolotach
Istnieją dwa podstawowe problemy związane z kompozytami, z których wykonywane są złożone części do samolotów, co sprawia, że ich produkcja jest bardzo kosztowna. Takie części wymagają często stosowania drogich narzędzi do obróbki i przetwarzania, a podczas ich wytwarzania pojawia się wiele wad produkcyjnych. Celem finansowanego ze środków UE projektu "Połączenia modułowe w strukturach kompozytowych do produkcji samolotów" (MOJO) było rozwiązanie tych problemów. Wyzwaniem dla projektu MOJO było wytworzenie synergii pomiędzy dwiema dość odmiennymi technikami obróbki stosowanymi przy montażu konstrukcji kompozytowych: infuzją żywicy w formie oraz łączeniem za pomocą klejów strukturalnych. Pierwszy z tych procesów ma miejsce, gdy wstępnie uformowana część z materiału wzmacnianego włóknami (oraz inne części lub elementy montażowe podzespołu) zostaje dodana do formy przed żywicą, która jest następnie dodawana w procesie infuzji. Klej strukturalny to taki klej, który znacząco zwiększa spójność strukturalną montowanego produktu. Fazy opracowania nastąpiły po przeprowadzeniu poszczególnych czynności niezbędnych do wyprodukowania kompozytu, tj. po zdefiniowaniu wymogów, przygotowaniu wstępnie uformowanych komponentów, infuzji (w tym obróbki), montażu podzespołów i testowania. Przy użyciu wszystkich elementów opracowanych w trakcie projektu stworzono pełnowymiarową konstrukcję lotniczą. Jest to jedna z pierwszych konstrukcji lotniczych zaprojektowanych z myślą o montażu z zastosowaniem łączenia za pomocą klejów strukturalnych, która dostarcza charakterystykę odporności na uszkodzenia. Ponieważ łączenie strukturalne jest najbardziej skuteczną metodą spawania części kompozytowych, opracowano i pomyślnie zastosowano podczas montażu procesy, w których używany jest klej, zarówno w postaci powłoki, jak i pasty. Konstrukcja lotnicza została poddana ocenie pod kątem swoich właściwości fizycznych. Wstępne badania wykazały możliwość zrealizowania odpowiednio obniżenia kosztów o 60% oraz zmniejszenia masy o 50%. Do zastosowań w samolotach można zaliczyć rozpórki skrzydeł, powierzchnie ogona oraz drzwi ładowni, a także zastosowania w pojazdach bezzałogowych i samolotach zdalnie sterowanych.
