Skip to main content

Article Category

Wiadomości

Article available in the folowing languages:

Umacnianie europejskiej bioróżnorodności poprzez łączenie obszarów chronionych

Jak ustalono w toku dofinansowanego ze środków unijnych projektu, łączenie obszarów chronionych wspomoże migrację zwierząt i ochronę zachwycającej bioróżnorodności Europy.

Obszary chronione przyczyniły się do rozkwitu europejskiej bioróżnorodoności, jednak potrzebna jest ich ściślejsza korelacja z większym naciskiem na wymagania poszczególnych gatunków. To jedne z głównych ustaleń poczynionych w toku prac nad dofinansowanym ze środków unijnych, pięcioletnim projektem SCALES (Securing the Conservation of biodiversity across Administrative Levels and spatial, temporal, and Ecological Scales), w ramach którego przeprowadzono ocenę zarządzania siedliskami przyrodniczymi w Europie. Partnerzy projektu, którego realizacja zakończyła się latem 2014 r., opublikowali raport końcowy i udostępnili na potrzeby ustawodawców interaktywne narzędzie online. Projekt SCALES skupił się na europejskiej sieci ochrony przyrody „Natura 2000”. Ponad 26 000 obszarów na lądzie, które zajmują około 17,5% terytorium UE, sprawia że „Natura 2000” jest obecnie największą siecią rezerwatów przyrody na świecie. Aczkolwiek brakuje tej sieci funkcjonalnych połączeń między poszczególnymi obszarami chronionymi. Umożliwiłyby one migrację rzadkich gatunków między nimi, zapewniając tym samym długofalową stabilność genetyczną populacji. Mając powyższe na względzie, w raporcie końcowym wyszczególniono dalsze działania, które są niezbędne, aby wspomagać gatunki, które mają większe trudności z rozpraszaniem się. Podczas gdy ptakom migracja między rezerwatami przyrody zazwyczaj nie sprawia kłopotu, drogi mogą okazać się przeszkodami praktycznie nie do pokonania dla wielu gatunków płazów, takich jak żaby. W toku projektu SCALES ustalono, że skutecznym rozwiązaniem tego problemu jest łączenie mniejszych obszarów chronionych w większe. Naukowcy są przekonani, że korzyści odniesie zarówno gospodarka, jaki i ochrona przyrody. Naturalne formacje – takie jak żywopłoty i skraje pól – są ważne dla zagrożonych gatunków roślin i zwierząt, gdyż umożliwiają im migrację poprzez tereny rolnicze. Jednocześnie formacje te są pomocne w przeciwdziałaniu erozji gleby i tworzą siedliska dla owadów zapylających, które zwiększają plony na tych obszarach. W perspektywie długofalowej – jak czytamy w raporcie z projektu – połączenia umożliwiające gatunkom migrację na większe odległości, w obrębie siedlisk przesuwających się z powodu zmiany klimatu, nabiorą szczególnego znaczenia. Co więcej, gatunki poruszające się na rozległych obszarach, takie jak bocian biały czy wilk, powinny być regulowane we współpracy z sąsiadującymi krajami. Ostatecznie naukowcy pracujący nad projektem SCALES chcieliby, aby na terenach znajdujących się pomiędzy obszarami chronionymi przestrzegane były minimalne standardy ochrony przyrody. Te minimalne standardy, jak twierdzą, nie powinny mieć negatywnego wpływu na produkcję rolną czy leśną. Wyniki projektów zostały także zaprezentowane w formie łatwego w użyciu interaktywnego narzędzia, zaprojektowanego specjalnie na potrzeby ustawodawców i decydentów. Narzędzie umożliwia także dostęp do całej gamy danych o bioróżnorodności oraz map skompilowanych lub opracowanych w toku projektu. Jest to pierwsze tego typu narzędzie i istnieje nadzieja, że zaowocuje nowymi, innowacyjnymi pomysłami na rozwiązywanie złożonych zagadnień ochrony. Dysponując budżetem w wysokości ponad 10 mln EUR, projekt SCALES był jednym z największych projektów badawczych poświęconych bioróżnorodności w Europie, w ramach którego przeprowadzono regionalne studia przypadku obejmujące Finlandię, Francję, Grecję, Polskę i Zjednoczone Królestwo.

Kraje

Niemcy