Nie wolno pozwolić na to, by biopaliwa stały się nędzną namiastką energii odnawialnych, mówi Fischer Boel
- Biopaliwa są jedyną realną szansą na ograniczenie w sposób znaczący zależności naszego sektora transportowego od ropy w ciągu następnych 15 lat. Dlatego nie wolno pozwolić na to, by stały się nędzną namiastką innych postaci energii odnawialnych - powiedziała w dniu 12 stycznia Mariann Fischer Boel, komisarz UE ds. rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich. Komisja jest przekonana o znaczeniu biopaliw i przyjęła różne środki zachęcające do ich wykorzystywania. Do środków tych należą: dyrektywa w sprawie biopaliw, plan działania, strategia UE dotycząca stosowania zasad rynku regulowanego w odniesieniu do biopaliw, pomoc dla podmiotów prowadzących uprawy roślin energetycznych oraz polityka rozwoju obszarów wiejskich. Ostatecznie to jednak poszczególne kraje muszą tworzyć konieczną infrastrukturę dla biopaliw i wprowadzać zachęty do ich stosowania. Obecnie biopaliwa są droższe od wszystkich pozostałych postaci energii odnawialnych, co w pewnym stopniu tłumaczy fakt, że państwa członkowskie często opowiadają się za innymi rodzajami energii odnawialnej. Lecz w przypadku sektora transportowego biopaliwa są kluczem do zrównoważonej przyszłości, sądzi Fischer Boel. Komisja stawia sobie za cel, by do 2020 r. energia zużywana w UE w 20% pochodziła z biopaliw. Obecnie jej udział wynosi poniżej 7%. Do 2020 r. biopaliwa powinny także stanowić co najmniej 10% zużycia paliwa w sektorze transportowym UE. Zdaniem Fischer Boel cel ten jest osiągalny. Budowanie obecnego rynku biopaliw jest niezmiernie ważne, ale podobną wagę należy przykładać także do rozwoju wiedzy i technologii, która będzie stymulować rynek biopaliw w przyszłości. - Trzeba zdać sobie sprawę z tego, że nie ma sensu oczekiwać, że dzięki technologii znajdziemy w przyszłości jakiś "garniec pełen złota na końcu tęczy". Musimy już teraz reagować na wyzwania, w obliczu których stoimy - przy pomocy biopaliw pierwszej generacji, ponieważ właśnie nimi dysponujemy. Nie można zwlekać z przejściem do gospodarki opartej na technologiach niskoemisyjnych - powiedziała komisarz. - Niemniej jednak można mieć uzasadnioną nadzieję, że badania naukowe utorują drogę do lepszych, bardziej opłacalnych paliw. A więc w czasie, gdy budujemy obecny rynek biopaliw, musimy również utrzymywać odpowiednie tempo badań naukowych. Stanowi to istotny aspekt naszego strategicznego podejścia - kontynuowała komisarz. Nie tylko Komisja jest entuzjastycznie nastawiona do biopaliw. Kraje Azji i Pacyfiku czynią spore postępy w tworzeniu rynku tego rodzaju paliw. W dniu 15 stycznia przywódcy krajów Azji Południowo-Wschodniej, Australii, Nowej Zelandii, Indii, Japonii, Chin i Korei Południowej podpisali umowę, w której uzgodnili ograniczanie zależności tych krajów od tradycyjnych źródeł energii i promowanie biopaliw. Są jednak również głosy sceptyczne. Niektóre organizacje ekologiczne sądzą, że produkcja biopaliw może w rzeczywistości przynieść więcej szkody niż pożytku. Przekonują, że Zachód może nastawić się na to, że biedniejsze kraje będą zaspokajać potrzeby związane z jego "kulturowym uzależnieniem od samochodu", prowadząc ogromne uprawy roślin energetycznych zamiast upraw roślin spożywczych. Zmiana upraw mogłaby mieć również poważne konsekwencje dla naturalnych ekosystemów. Krytycy argumentują również, że wytwarzanie biopaliw pochłania więcej energii niż jest zawarte w samych paliwach, że budowanie koniecznej infrastruktury wokół plantacji doprowadzi do powstania szkód w środowisku naturalnym, że środki chemiczne stosowane na plantacjach mogą szkodzić zdrowiu ludzi i że wykorzystywanie upraw genetycznie modyfikowanych w celu wytwarzania biopaliw jest sprawą kontrowersyjną. Rozważane przez Komisję biopaliwa drugiej generacji, które byłyby pozyskiwane ze źródeł takich jak słoma, drewno, wióry czy nawozy naturalne, w pewien sposób przyczyniłyby się do rozwiązania tych problemów.