Skip to main content

Article Category

Wiadomości

Article available in the folowing languages:

Budowanie mostów między naukowcami a ustawodawcami

Wiele obszarów polityki unijnej, jak np. zmiany klimatu czy ochrona środowiska, czerpie ogromne korzyści z wyników badań naukowych. Niemniej badania naukowe mogłyby wnieść do polityki jeszcze większy wkład niż dotychczas. Problem stanowi jednak wciąż stosunkowo niewiele powiąz...

Wiele obszarów polityki unijnej, jak np. zmiany klimatu czy ochrona środowiska, czerpie ogromne korzyści z wyników badań naukowych. Niemniej badania naukowe mogłyby wnieść do polityki jeszcze większy wkład niż dotychczas. Problem stanowi jednak wciąż stosunkowo niewiele powiązań między społecznościami naukowców i polityków. Jednakże Komisja Europejska aktywnie podejmuje działania, aby ten stan rzeczy zmienić, jak wyjaśnia Philippe Quevauviller z Dyrekcji Generalnej ds. Badań Naukowych przy Komisji Europejskiej w wywiadzie dla CORDIS News. Był zaangażowany w organizację ostatnich warsztatów, które na 2 dni zgromadziły ponad 80 naukowców i polityków, aby dyskutować nad zmianami klimatu i kataklizmami wodnymi takimi jak susze czy powodzie. Wydarzenie zostało zorganizowane wspólnie z ISDR (Międzynarodowa strategia ONZ na rzecz ograniczania zakresu klęsk żywiołowych) i nastąpiło po pierwszym spotkaniu poświęconym naturalnym zagrożeniom, które odbyło się w październiku 2009 r. "Celem było zbadanie, w jaki sposób możemy zacieśnić relacje między naukowcami a politykami" - mówi Quevauviller w wywiadzie dla CORDIS News. "Obie te społeczności często mają kłopoty z komunikowaniem się ze sobą." W czasie wydarzenia naukowcy zaprezentowali najnowsze wyniki badań naukowych, a politycy przedstawili swój punkt widzenia w tej sprawie. Co ważne obydwie grupy zaangażowały się w owocną dyskusję. "Warsztaty pokazały, że istnieje prawdziwa gotowość do budowania mostów" - zauważa Quevauviller, dodając, że uczestnicy powiedzieli mu, że w ich odczuciu to doświadczenie wiele ich nauczyło. Wydarzenie przełożyło się na liczne zalecenia dotyczące sposobu nawiązywania trwałych relacji między naukowcami a politykami. Istnieje na przykład potrzeba zbudowania efektywnych i długofalowych platform, aby zoptymalizować sposób wykorzystywania wyników badań naukowych na szczeblu międzynarodowym, europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym. "Potrzebujemy zrównoważonych struktur i pośredników między szczeblami unijnym i lokalnym, bo nie możemy polegać jedynie na ochotnikach" - podkreśla Quevauviller, wskazując, że system oparty na pojedynczych osobach szybko rozpada się, kiedy osoby te zmieniają pracę. W toku tworzenia konsorcjów projektowych, zespoły społeczne i polityczne powinny być zachęcane do współpracy z naukowcami zajmującymi się zagadnieniami środowiskowymi, aby poprawić transfer wyników, które mogą być istotne dla ustawodawców. Należy gruntownie przemyśleć sposób, w jaki wyniki naukowe powinny być przekazywane ustawodawcom. Pozytywnym działaniem w tym zakresie jest wprowadzenie "sprawozdań polityczno-naukowych", które dostarczają danych naukowych na tematy specyficznych zagadnień politycznych. Ostatnie sprawozdania dotyczące suszy spotkały się z zainteresowaniem instytucji środowiskowych w całej UE. Niemniej istnieje potrzeba zintensyfikowania działań na tym polu. Zdaniem Quevauvillera należy zacząć od najwyższego szczebla decydentów. "Ale jeżeli będziemy pisać rozwlekle i akademicko, to nikt tego nie przeczyta!" - zauważa. Jego zdaniem większe uznanie należy się osobom, które są w stanie "przetłumaczyć" odkrycia naukowe na język zrozumiały dla polityków i zdają sobie sprawę, że decydenci wyższej rangi są w stanie znaleźć czas na zapoznanie się jedynie z krótkimi streszczeniami odkryć. Jeżeli taki decydent zainteresuje się, to przekaże całą dokumentację odpowiedniemu zespołowi do gruntowniejszej analizy. Należy również inwestować środki w opracowanie wytycznych technicznych opisujących, jak najlepiej wykorzystać odkrycia naukowe i przekładać je na różne języki, gdyż wielu polityków może mieć trudności ze zrozumieniem dokumentu przesłanego w języku angielskim. Jednocześnie politycy powinni być w stanie zdefiniować krótko- i długoterminowe potrzeby badawcze na podstawie precyzyjnie określonych kamieni milowych polityki i komunikować te potrzeby naukowcom. Warsztaty bardzo pomogły w promowaniu relacji między naukowcami badającymi zmiany klimatu i kataklizmy związane z wodą a politykami odpowiedzialnymi za te zagadnienia na szczeblu międzynarodowym i unijnym. Dwa kolejne spotkania zaplanowano na październik - jedno na temat przystosowania się do zmian klimatu, a drugie na temat modelowania ekonomicznego kosztów łagodzenia ich wpływu.