Badania nad pasożytami wodnymi ryb
Naukowcy z Czech, Hiszpanii i Wlk. Brytanii z powodzeniem zidentyfikowali komórkowe komponenty i mechanizmy odgrywające rolę w proliferacji myksosporidiowców - małych pasożytów wodnych odpowiedzialnych za choroby komercyjnie wartościowych ryb. Artykuł opublikowany w czasopiśmie PLoS ONE opisuje ruchliwość stanów proliferacyjnych myksosporidiowców i ich procesy reprodukcyjne. Myksosporidiowce, rozwijające się z zarodników i bez inseminacji, są spokrewnione z parzydełkowcami, które naukowcy definiują jako prymitywne gatunki morskie o dużej różnorodności. Zalicza się do nich na przykład zawilca, koralowca czy meduzę. Ryby łatwo padają ofiarą tych pasożytów, ze względu na ich szybką proliferację. Warto jednak zwrócić uwagę na to, że jak dotąd badania naukowe nie zdołały wyjaśnić konsekwencji ich rozwoju. Zespół, kierowany przez Instytut Bioróżnorodności i Biologii Ewolucyjnej Cavanilles Uniwersytetu w Walencji, Hiszpania, wykorzystał skanujący laserowy mikroskop konfokalny (CLSM) do zbadania anatomii i biologii reprodukcyjnej patogenów. Hiszpański zespół zajmował się morfologią, strukturą i składem myksosporidiowca Ceratomyxa puntazzi, znalezionego w żółci dubiela. Dubiel to jeden z gatunków, które eksperci wykorzystują w celu zdywersyfikowania hodowli ryb w obszarze śródziemnomorskim. Naukowcy ustalili dwa różne cykle rozwojowe pasożyta: (a) przedsporogoniczny rozwój proliferacyjny oraz (b) sporogonia. Jak twierdzą, obydwa cykle rozwojowe występują paralelnie, ale u obserwowanych ryb stwierdzono albo głównie etapy bez dojrzałych zarodników, albo głównie etapy z dojrzałymi zarodnikami. "Wykorzystanie technik in vivo umożliwiło analizę mechanizmów proliferacji i ruch tego typu patogenu, który zaraża układ pokarmowy ryby, przez co może spowodować znaczne straty w hodowli" - mówi autorka naczelna Gema Alama-Bermejo z Instytutu Cavanilles, prowadząca obecnie badania w ramach studiów podoktoranckich w Instytucie Parazytologii Czeskiej Akademii Nauk. W artykule czytamy: "Jak pokazują te badania, połączenie mikroskopii optycznej, skanowania i transmisyjnej mikroskopii elektronowej z trójwymiarową mikroskopią konfokalną pozwoliło uzyskać nowe informacje na temat struktury i morfologii pasożyta ceratomyxa w żółci i zdobyć wyjątkowy wgląd w jego skład, ruchliwość komórek oraz cytokinezę u myksosporidiowców, wcześniej nie badanych". Naukowcy podkreślają, że choć konfokalny CLSM może być źle wykorzystanym narzędziem, okazuje się niezwykle przydatny w trójwymiarowym badaniu morfologii pasożytów, jak również w stwierdzaniu obecności i lokalizowaniu niektórych komponentów komórkowych.Więcej informacji: Instytut Bioróżnorodności i Biologii Ewolucyjnej Cavanilles: http://www.uv.es/biodiver/e/index.htm(odnośnik otworzy się w nowym oknie) Instytut Parazytologii Czeskiej Akademii Nauk: http://www.paru.cas.cz/en/(odnośnik otworzy się w nowym oknie)
Kraje
Czechy, Hiszpania, Zjednoczone Królestwo