IV - Badanie potencjału węglowego nowych ekosystemów polarnych
Celem jest opracowanie modelu, który może informować decydentów i menedżerów o wpływie działań człowieka na zbiorniki niebieskiego węgla.
Marja Koski, koordynatorka projektu SEA-Quester
Zmiana klimatu powoduje dramatyczne zmiany w środowisku i ekologii regionów polarnych, prowadząc do powstawania nowych ekosystemów morskich. „Nowe ekosystemy to, te które pojawiają się na obszarach wcześniej trwale pokrytych lodem; obejmują zarówno siedliska przybrzeżne, takie jak skupiska makroglonów, jak i obszary otwartego oceanu, na których dynamika zakwitów fitoplanktonu może ulec zmianie” — wyjaśnia Marja Koski, profesor z Narodowego Instytutu Zasobów Wodnych, Duńskiego Uniwersytetu Technicznego(odnośnik otworzy się w nowym oknie) (DTU Aqua) oraz koordynatorka projektu SEA-Quester. Nowe ekosystemy mogą również pojawiać się, gdy rozmieszczenie gatunków ulega zmianom z powodu zmieniających się warunków środowiskowych. Najwyższe dystrybucje wielu gatunków przesuwają się z miejsc o wyższych temperaturach na niższych szerokościach geograficznych w kierunku biegunów, co może skutkować nowymi kombinacjami gatunków w społecznościach. Projekt SEA-Quester finansowany ze środków UE postawił sobie za cel zbadanie tych nowych ekosystemów oraz ocenę magazynowania, eksportu i sekwestracji dwutlenku węgla przez nie. Zespół zorganizuje serię rejsów oceanicznych, a także eksperymentów laboratoryjnych, a następnie przeprowadzi badania i analizę wpływu nowych ekosystemów polarnych na bioróżnorodnośćbioróżnorodnośćjest miarą liczby i różnorodności rozmaitych organizmów (w tym roślin, zwierząt, grzybów i drobnoustrojów) obecnych w siedlisku. Degradacja środowiska zazwyczaj prowadzi do spadku różnorodności biologicznej. morską i ich roli w globalnym systemie klimatycznym. Badania projektu SEA-Quester obejmą nowe ekosystemy w kilku obszarach zainteresowania w Arktyce (wschodnia i zachodnia Grenlandia, Cieśnina Fram i Svalbard), subarktyce (Morze Bałtyckie) i Antarktyce (wyspa Georgia Południowa i Ocean Południowy). Naukowcy wykorzystają istniejące zestawy danych, nowe obserwacje i modelowanie, odbędą kilka rejsów we wschodniej Grenlandii, Svalbardzie i innych lokalizacjach oraz przeprowadzą prace na lądzie, na przykład w grenlandzkiej zatoce Disko. „Poprzez połączenie tych zestawów danych dojdziemy do zrozumienia magazynów niebieskiego dwutlenku węgla, czasów przebywania dwutlenku węgla w tych różnych rezerwuarach oraz tego, jak wpływają na nie zmiany środowiskowe” — dodaje Koski. Wyciągnięte wnioski następnie posłużą jako informacje dla modeli oraz dane wejściowe do modeli systemu ziemskiego. Celem jest opracowanie modelu, który może informować decydentów i menedżerów o wpływie działań człowieka na rezerwuary niebieskiego dwutlenku węgla. „Mamy nadzieję, że wyniki przyczynią się do lepszego zrozumienia tego, jak niebieski dwutlenek węglaNiebieski dwutlenek węglatym terminem określa się podlegające biologicznym mechanizmom strumienie i rezerwuary dwutlenku węgla w ekosystemach morskich, którymi można gospodarować. Ekosystemy te obejmują namorzyny, słone bagna i trawy morskie. W przypadku degradacji ekosystemy niebieskiego dwutlenku węgla prawdopodobnie uwolnią dwutlenek z powrotem do atmosfery. przyczynia się — lub nie — do usuwania CO2”.
Słowa kluczowe
- niebieski dwutlenek węgla
- powiązanie ocean-klimat-różnorodność biologiczna
- łagodzenie zmiany klimatu i adaptacja do niej
- naturalna sekwestracja dwutlenku węgla
- usługi ekosystemowe
- różnorodność biologiczna mórz
- funkcjonowanie ekosystemów
- ekologia funkcjonalna
- planowanie przestrzenne obszarów morskich
- podejście ekosystemowe