Piętnaście projektów stawia mieszkańców w centrum procesu transformacji energetycznej
Celem Europejskiego Zielonego Ładu(odnośnik otworzy się w nowym oknie) jest redukcja emisji gazów cieplarnianych netto o 55 % do 2030 roku. Transformacja sektora energetycznego ma zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia tego celu, zwłaszcza gdy weźmiemy pod uwagę fakt, że odpowiada za przeszło dwie trzecie(odnośnik otworzy się w nowym oknie) wszystkich emisji. Zdaniem Any Belén Cristóbal, koordynatorki projektu AURORA(odnośnik otworzy się w nowym oknie) i kierowniczki projektów Politechniki w Madrycie(odnośnik otworzy się w nowym oknie) w Hiszpanii, nie będzie to możliwe bez aktywnego zaangażowania mieszkańców. „Mieszkańcy są zbyt często postrzegani jedynie jako konsumenci oraz bierni obserwatorzy decyzji podejmowanych przez władze i przedsiębiorstwa”, mówi. „Mogą jednak przyczynić się do redukcji emisji poprzez zmianę swoich zachowań”.
Analiza osobistych profili emisji
Celem projektu AURORA było wskazanie metod, dzięki którym mieszkańcy mogą ograniczać swoje zużycie energii i przyczyniać się do osiągnięcia celów w zakresie emisji. Konsorcjum projektu nawiązało współpracę z tysiącami mieszkańców Danii, Portugalii, Słowenii, Hiszpanii i Zjednoczonego Królestwa, aby opracować i sprawdzić aplikację AURORA Energy Tracker(odnośnik otworzy się w nowym oknie). Aplikacja ta umożliwia użytkownikom śledzenie i monitorowanie zmian zachowań związanych z energią w czasie oraz dzielenie się swoimi postępami w sieciach społecznościowych. „Aplikacja pomaga mieszkańcom monitorować ich indywidualne zużycie energii”, zauważa Cristóbal. „Pokazuje na przykład, ile energii elektrycznej zużywa całe gospodarstwo domowe. Użytkownicy otrzymują też zalecenia dotyczące zmniejszenia zużycia energii”. W ramach projektu powstały centralne ośrodki w każdym kraju. Było to ważne, ponieważ ludzie mieszkający w Danii lub Hiszpanii mają różne potrzeby klimatyczne i energetyczne. Rozwiązania mogą obejmować zarówno lepszą izolację budynku, jak i coś tak prostego, jak uszczelki przeciwprzeciągowe. „Takie podejście umożliwia dostosowanie rozwiązań do nawyków i stylu życia danej osoby”, wyjaśnia Cristóbal. „Jeśli ktoś na przykład musi wykorzystywać samochód w pracy i nie może sobie pozwolić na przejście na pojazd elektryczny, może skorzystać z innych sposobów na zmniejszenie zużycia energii”.
Rola zwykłych mieszkańców
Innym kluczowym działaniem ukierunkowanym na mieszkańców było zachęcanie do budowy społeczności energetycznych. Łącząc zasoby, społeczności mogą inwestować we wspólne elektrownie słoneczne, oszczędzając pieniądze i energię. W ciągu czterech miesięcy 163 osoby zebrały 140 000 euro na budowę społeczności energetycznej w ramach Politechniki w Madrycie. Zaowocowało to instalacjami fotowoltaicznymi na kampusie, przyczyniając się do transformacji energetycznej na szczeblu lokalnym. Społeczności energetyczne powstały również na Uniwersytecie w Aarhus w Danii oraz w społeczności wiejskiej na południu Anglii. „To pokazuje, że wśród ludzi jest chęć do podejmowania wspólnych działań”, dodaje Cristóbal. „Zidentyfikowaliśmy również wyzwania, w tym szereg przeszkód natury prawnej utrudniających tworzenie społeczności energetycznych, a także instytucjonalną niechęć do inwestowania”.
Upodmiotowienie mieszkańców i transformacja energetyczna
W ramach projektu powstała sieć krajowych Ambasadorów(odnośnik otworzy się w nowym oknie) – mieszkańców zaangażowanych w promowanie działań związanych z energią i zmianą klimatu. Ambasadorzy ci będą nadal pomagać w rozpowszechnianiu przesłania projektu AURORA dotyczącego upodmiotowienia mieszkańców. „Jeden z naszych ambasadorów pracuje w Programie Środowiskowym ONZ i otworzył nam drogę do forum ONZ”, zauważa Cristóbal. „Dzięki temu mogliśmy zaprezentować nasze podejście delegatom niemal każdego kraju na świecie. W ten sposób rozpowszechniamy nasze przesłanie”. Głównym sukcesem projektu było postawienie mieszkańców w centrum transformacji energetycznej i danie im możliwości dokonania rzeczywistych zmian. „Konieczność bycia elastycznym była jednym z kluczowych wniosków z projektu”, mówi Cristóbal. „Ludzie mają rodziny, prace i obowiązki. Musimy szukać miejsc, w których możemy nawiązać kontakt z ludźmi”.
