Kosmiczne obserwatorium służące monitorowaniu emisji gazów cieplarnianych
Unia Europejska traktuje dane z obserwacji Ziemi(odnośnik otworzy się w nowym oknie) jako kluczowe narzędzie w walce ze zmianą klimatu. Praktyczne wykorzystanie tego narządzia wspiera projekt SCARBOn(odnośnik otworzy się w nowym oknie). Konsorcjum 10 europejskich partnerów, koordynowane przez francuską firmę Airbus Defence and Space(odnośnik otworzy się w nowym oknie), pracuje nad stworzeniem konstelacji małych satelitów, które będą w stanie śledzić emisje dwutlenku węgla (CO₂) i metanu (CH₄) w atmosferze ziemskiej. „Realizacja naszych celów klimatycznych wymaga dokładnego i stałego monitorowania antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych oraz oceny działań na rzecz ich redukcji, a w obu tych przypadkach przydają się obserwacje kosmiczne”, wyjaśnia Céline Belloc, kierowniczka projektów w firmie Airbus. „Projekt SCARBOn przewiduje rozwój kosmicznego monitorowania antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych, któe umożliwi obserwacje co dwa dni oraz dokładne pomiary emisji zarówno CO₂, jak i CH₄”.
Mniejszy czujnik do monitorowania coraz większego problemu
Koncepcja satelity SCARBOn opiera się na NanoCarb, nowatorskim zminiaturyzowanym spektrometrze. Oba urządzenia zostały opracowane w ramach wcześniejszego projektu SCARBO, w którym opracowano również czujnik aerozoli o nazwie SPEXone. Opracowany specjalnie do monitorowania emisji CO₂ i CH₄ prototyp NanoCarb został ulepszony, wyprodukowany i scharakteryzowany w ramach projektu SCARBOn, przy czym odnotowano znaczną poprawę w zakresie parametrów jego interferometrycznego rdzenia oraz właściwości termicznych. Zespół przygotowuje się obecnie do przeprowadzenia testów czujnika podczas lotu, które ocenią jego zdolność do wykrywania smug CO₂. Czujniki NanoCarb stanowią kluczowy element skalowalnej i przystępnej cenowo konstelacji małych satelitów, której architektura właśnie powstaje. Proces ten wymaga podjęcia decyzji dotyczących wszystkich aspektów – od konstrukcji ładunku po operacje segmentu naziemnego, strategie pozyskiwania danych oraz opcje rozmieszczenia na orbicie. „W projekt SCARBOn przekuto poszczególne rozwiązania technologiczne w spójną, skalowalną koncepcję misji satelitarnej”, mówi Belloc. Po uruchomieniu konstelacji będzie ona dostarczać obserwacje o wysokiej częstotliwości i wysokiej rozdzielczości przestrzennej, uzupełniając istniejące systemy obserwacji Ziemi, takie jak program Copernicus(odnośnik otworzy się w nowym oknie).
Umocnienie wiodącej roli UE w dziedzinie systemów obserwacji Ziemi
Nawet po zakończeniu projektu w kwietniu 2027 r. konsorcjum projektowe będzie dalej rozwijać czujniki NanoCarb z zamiarem wyprodukowania modeli przeznaczonych do lotów kosmicznych. Następnie przeprowadzone zostaną testy środowiskowe i kwalifikacyjne, a także kontynuowany będzie rozwój pokładowych i naziemnych systemów przetwarzania danych, aby umożliwić wydajne i terminowe przetwarzanie pomiarów. Kolejnym zadaniem będzie zadbanie o interoperacyjność systemu z istniejącymi i przyszłymi misjami obserwacji Ziemi, w tym integracja danych SCARBOn z innymi obserwacjami emisji. Dane będą dostępne dla naukowców, decydentów i innych użytkowników, co pomoże w badaniu trendów emisji, poprawi ocenę środków łagodzących oraz zwiększy przejrzystość raportowania emisji. Dzięki rozwojowi innowacyjnej i zminiaturyzowanej technologii czujników, a także koncepcji skalowalnej konstelacji małych satelitów, projekt SCARBOn toruje drogę do budowy ulepszonego rozwiązania w zakresie monitorowania gazów cieplarnianych z przestrzeni kosmicznej. Konstelacja ta będzie wspierać wdrażanie i monitorowanie polityki klimatycznej UE, w tym Europejskiego Zielonego Ładu(odnośnik otworzy się w nowym oknie), oraz przyczyni się do realizacji zobowiązań UE wynikających z porozumienia paryskiego(odnośnik otworzy się w nowym oknie). Belloc dodaj na koniec: „Projekt SCARBOn ma kluczowe znaczenie nie tylko dla realizacji europejskich celów klimatycznych, ale także dla globalnej wiodącej roli UE w dziedzinie systemów obserwacji Ziemi”.
