Skip to main content

Article Category

Article available in the folowing languages:

Nowy model kanału dla komunikacji bezprzewodowej

Koncepcja jednoczesnego wykorzystania różnych standardów komunikacji bezprzewodowej doprowadziła naukowców do opracowania dedykowanych modeli. Wyniki tych działań można wykorzystać przy projektowaniu przyszłych systemów komunikacyjnych bazujących na głównych kryteriach jakościowych oraz do optymalizacji transmisji w obrębie sieci obsługujących wielu użytkowników.

Gospodarka cyfrowa

Projekt FLOWS finansowany ze środków Piątego Programu Ramowego miał na celu określenie przyszłych kierunków rozwoju systemów komunikacji bezprzewodowej, które pozwolą na połączenie standardów w celu zapewnienia lepszych, niezawodnych usług multimedialnych. Uznano, że realizacja celów określonych w ramach projektu będzie możliwa dzięki wykorzystaniu technik MIMO. Zastosowaniu kilku anten na poziomie nadajnika i odbiornika umożliwia jednoczesne przesyłanie niezależnych strumieni danych ze wszystkich anten. Ponadto istnieje możliwość znacznego polepszenia działania dzięki wykorzystaniu różnorodnych kanałów transmisji oraz skutecznemu przesyłaniu sygnału za pośrednictwem wielu kanałów z zanikami. Jednak określenie, czy techniki MIMO stanowią skuteczną, a nawet opłacalną alternatywę, nie jest łatwe. Kluczem do rozwoju technik różnorodności przestrzennej i zwielokrotniania, które mogą zaspokoić zapotrzebowanie na zwiększoną przepustowość systemów bezprzewodowych jest określenie właściwości kanałów. Partnerzy projektu z instytutu Superior Técnico w Portugalii opracowali w tym celu model szerokopasmowego, dwukierunkowego kanału propagacyjnego (WDDCM). Propagacja wielościeżkowa obejmuje sygnały docierające do anteny odbiorczej za pośrednictwem dwóch lub więcej ścieżek w bardzo zróżnicowanym środowisku i w konsekwencji rozprasza kanał propagacyjny. Istnieje jednak możliwość ustalenia odpowiedzi kanału, która ma ostateczny wpływ na jakość usług. Model WDDCM może zawierać macierze anten w stacji bazowej oraz na przenośnym terminalu, co pozwala na scharakteryzowanie kanału propagacyjnego oraz wykorzystanie wielu ścieżek. Chociaż model ten nie był zaprojektowany specjalnie do systemów MIMO, został przystosowany tak, aby można go było użyć jako niezawodnej platformy do wdrożenia i symulacji systemów MIMO oraz technik anten adaptacyjnych. Dokładniej rzecz ujmując, dodano kilka modułów pozwalających na połączenie anten. Model zweryfikowano w oparciu o różne pomiary, a następnie zastosowano z powodzeniem w prototypowej macierzy anten typu micro strip patch pracującej na dwóch pasmach częstotliwości, UMTS oraz HiperLAN/2, objętych projektem FLOWS.

Znajdź inne artykuły w tej samej dziedzinie zastosowania