Cząsteczki ze skóry płazów
Większość badań peptydów zawartych w skórze płazów ma wąski profil farmakologiczny. W efekcie niewiele wiadomo na temat pochodzenia, różnorodności i różnych funkcji tych cząsteczek, a badania nad przeciwbakteryjnymi właściwościami peptydów u płazów są ograniczone do bardzo blisko spokrewnionych rodzajów. Mimo że badania behawioralne wskazują na istnienie chemicznej komunikacji w trakcie godów płazów, scharakteryzowano tylko jeden peptyd u żab i ropuch oraz dwa peptydy u salamander i traszek. Zmiany tej sytuacji podjęli się uczestnicy projektu TAPAS (Tracing antimicrobial peptides and pheromones in the amphibian skin). Wykazali oni, że ewolucja adaptatywna u słabo spokrewnionych grup taksonomicznych może powadzić do zaskakującej konwergencji molekularnej i skutkować powstawaniem idealnych produktów genowych. Na przykład, badania pokazały, że liczne keratyny tworzące poduszkę palców płazów należą do odmiennych linii keratyn, które wyewoluowały u wczesnego przodka czworonogów. Następnie w drodze ewolucji stały się one głównymi typami keratyny występującej w ludzkich włosach. Wiele badań wskazuje też, że komunikacja chemiczna ma o wiele większe znaczenie w przypadku żab i salamander, niż dotychczas sądzono. Ponadto, rodziny białek kierujących godową komunikacją chemiczną u tych płazów mają bardzo podobną budowę i cechy dotyczące różnicowania ewolucyjnego. Projekt TAPAS przyczynił się także do zidentyfikowania nowego grzyba chorobotwórczego, Batrachochytrium salamandrivorans sp. nov., który powoduje śmiertelne w skutkach zmiany skórne. Patogen ten odpowiada za gwałtowny spadek liczebności salamander w północno-zachodniej Europie.
