Nowa Zelandia zwieksza miedzynarodowa wspolprace badawcza
W Nowej Zelandii nowy fundusz mający na celu zwiększenie udziału tego kraju w projektach międzynarodowych zdaje się przynosić pożądane efekty. W ramach Międzynarodowego Funduszu Możliwości Inwestycyjnych (IIOF) wybrano sześć projektów do finansowania, i we wszystkich z wyjątkiem jednego zaangażowany jest co najmniej jeden europejski partner. Całkowita wartość złożonych wniosków znacznie przekroczyła dostępny budżet wynoszący 1,4 miliona dolarów nowozelandzkich (0,77 miliona euro). Zdaniem Rogera Ridleya, Dyrektora Naczelnego ds. Inwestycji i Wydajności w Ministerstwie ds. Badań, Nauki i Technologii, Ministerstwo, będąc pod wrażeniem jakości ofert i wyrażając zadowolenie z istnienia popytu na finansowanie z funduszu, rozszerzy rodzaje inicjatyw, jakie będą mogły być wspierane w ramach IIOF. Ma również nadzieję na możliwość zwiększenia wysokości finansowania. Podstawowym celem funduszu jest złagodzenie potencjalnych konfliktów w cyklach finansowania, które doprowadziły w przeszłości do zaprzepaszczenia wielu sposobności przez nowozelandzkich naukowców. Wśród badań, które otrzymają finansowanie, znajduje się projekt polegający na opracowaniu opłacalnych narzędzi do zarządzania ryzykiem oraz systemów identyfikacji biotoksyn morskich w żywności. Ten projekt UE, znany jako BIOTOX, obejmuje swoim zasięgiem także Norwegię, Irlandię, Holandię, Włochy, Belgię i Francję. Osiem krajów europejskich przystąpi wraz z Nową Zelandią do projektu dotyczącego przyszłych opcji wprowadzenia w życie przepisów dotyczących badań technicznych pojazdów. Inne projekty będą zajmowały się wewnętrznymi sygnałami pobudzającymi komórki, badaniami neutronowymi i transdukcją sygnałów za pośrednictwem receptorów melanokortyny. Nowa Zelandia dołączy również do Niemiec, USA i Australii, uczestnicząc w nowo utworzonej sieci obserwacji kolumn z węglem całkowitym - Total Carbon Column Observing Network (TCCON). Poprzez pomiary gęstości gazów cieplarnianych, takich jak dwutlenek węgla, metan i podtlenku azotu, naukowcy mają nadzieję lepiej poznać wielkość strumieni tych gazów emitowanych z powierzchni ziemi. Pozwoli to przewidzieć stężenia gazów cieplarnianych w przyszłości i ostatecznie lepiej poznać moment i stopień ocieplenia klimatu.