Strategia finansowania i struktury organizacyjne Europejskiej Rady ds. Badań nabierają kształtów na posiedzeniu Rady Naukowej
Organ zarządzający proponowanej Europejskiej Rady ds. Badań (ERC) - Rada Naukowa, odbył posiedzenia w dniach 24 i 25 stycznia w celu omówienia strategii naukowej i uzgodnień operacyjnych. W szczególności rada postanowiła o ustanowieniu dwóch strumieni finansowania: jednego do utworzenia i wspierania grupy wybitnych, niezależnych badaczy na wczesnym etapie ich kariery i drugiego do zapewnienia szerszego wsparcia wzorcowym, innowacyjnym projektom badawczym przekraczającym granice wiedzy, prowadzonym przez indywidualne zespoły oraz kierowanym przez badaczy z różnym zakresem doświadczeń. Komisja Europejska zaproponowała utworzenie ERC w swoich propozycjach dotyczących siódmego programu ramowego na rzecz badań i rozwoju (7. PR) w celu finansowania badań podstawowych inicjowanych przez naukowców, na drodze ogólnoeuropejskiego konkursu. Głównym celem strategii naukowej rady dla ERC w odniesieniu do dwóch strumieni finansowania jest wspieranie doskonałości w badaniach przekraczających granice wiedzy za pośrednictwem środków finansowych stymulowanych przez naukę oraz jednoczesne rozwiązanie problemu niedostatecznego wsparcia badaczy w wielu częściach Europy, umożliwiającego zdobycie niezależności na wczesnym etapie kariery. Zamierzeniem ERC byłaby więc pomoc w wypełnieniu tej luki, aby zatrzymać największe talenty naukowe dla kolejnego pokolenia. Zauważając potrzebę wzajemnego inspirowania na styku różnych dziedzin naukowych, jak również uzyskiwania wybitnych osiągnięć w poszczególnych obszarach, Rada Naukowa oświadczyła, że opracowanie strategii dla wczesnego etapu rozwoju będzie uwzględniało sposoby wspierania badań interdyscyplinarnych. Procedury składania wniosków oraz metody dokonywania ocen przez niezależnych ekspertów powinny zostać odpowiednio zaprojektowane, aby umożliwić spójną ewaluację propozycji we wszystkich dziedzinach, w tym również tych, które stanowią pomost ponad tradycyjnymi granicami. Rada omawiała również sposoby maksymalizowania pozytywnego wpływu ERC na badania europejskie, opracowując wyrazisty i rozpoznawalny profil dla programów, które zademonstrują swoją użyteczność poza początkowym, właśnie zaproponowanym, siedmioletnim okresem. W celu otwarcia finansowania na jak najszerszą konkurencję w Europie, ERC powinna korzystać z doświadczeń pomyślnie realizowanych programów krajowych, europejskich i międzynarodowych oraz je uzupełniać. Rada Naukowa jako przykład wymieniła program Marie Curie w zakresie szkoleń i mobilności. Choć między Komisją Europejską a Parlamentem Europejskim nadal panuje niezgoda co do kwestii, czy ERC powinna przyjąć formę agencji wykonawczej lub inicjatywy zgodnej z art. 171, Rada Naukowa zajęła się uzgodnieniami organizacyjnymi. W celu utrzymania spójności między strategią a strukturą wdrożeniową rada postanowiła powołać pięcioosobowy zarząd, obejmujący sekretarza generalnego, przewodniczącego i wiceprzewodniczących Rady Naukowej oraz dyrektora jednostki wdrażającej. Sekretarz Generalny ERC zostanie zatrudniony w drodze otwartej procedury wyboru. Rada Naukowa zwróciła uwagę, że odpowiedni kandydat na to stanowisko powinien być szanowanym naukowcem z dużym doświadczeniem w zakresie finansowania badań podstawowych na najwyższym szczeblu. Ponadto, powinien wzbudzać respekt wśród międzynarodowych naukowców oraz mieć wizję, autorytet i doświadczenie w zarządzaniu dużą europejską inicjatywą. Procedura wyboru musi również zapewniać wystarczająco dużą ilość czasu do rozpoczęcia działalności przez ERC w ramach 7. PR, planowanego na 2007 r.