Ząb liczący sobie 160 000 lat kluczem do określenia czasu pojawienia się człowieka współczesnego
Zespół międzynarodowych naukowców odkrył, że homo sapiens żyjący 160 000 lat temu miał podobną długość życia jak my. Dzięki zębowi prehistorycznego dziecka homo sapiens znalezionemu w jaskiniach Jebel Irhoud w Maroku oraz technologii, którą dysponuje Europejski Ośrodek Promieniowania Synchrotronowego (ESRF) we Francji, naukowcy odkryli, że dzieciństwo w epoce kamienia łupanego trwało tak samo długo jak dzieciństwo obecnie żyjących dzieci. Wyniki tych odkryć opublikowane w marcowym wydaniu czasopisma "Proceedings of the National Academy of Sciences" (PNAS) są sprzeczne z wynikami wcześniejszych badań, sugerującymi, że wczesny homo sapiens najprawdopodobniej miał krótszy okres dzieciństwa, podobnie jak naczelne, np. goryle i szympansy. Do tej pory naukowcy uważali, że człowiek współczesny pojawił się dopiero 20 000 do 30 000 lat temu. To nowe badanie przesuwa datę jego pojawienia się o ponad 100 000 lat wstecz. Zęby mogą nam wiele powiedzieć o ewolucji człowieka, ponieważ ich rozwój odpowiada innym aspektom rozwoju naczelnych. Zespół badawczy kierowany przez naukowców z Instytutu Antropologii Ewolucyjnej Maksa Plancka i ESRF wykorzystał mikrotomografię synchrotronowo-rentgenowską do policzenia linii wzrostu w próbce zęba w celu ustalenia wieku właściciela, w podobny sposób jak liczy się słoje na pniu drzewa. Ustalili oni, że dziecko, do którego należał ten ząb, miało prawie osiem lat. W przeciwieństwie do wcześniejszych badań kopalnych szczątków człowieka, które wskazywały na krótszy i szybszy wzrost zębów podobny do szympansów, nowe badanie pokazuje, że zęby dziecka homo sapiens żyjącego 160 000 lat temu rosły o wiele wolniej, co wskazuje na dłuższy okres dzieciństwa. Badacze wykorzystali światło synchrotronowe w ESRF i połączyli nową technikę zwaną obrazowaniem w kontraście fazowym z analizą rozwojową. - Jest to pierwsze nieniszczące podejście do określenia rozwoju zęba z dużą dokładnością, ponieważ obrazy synchrotronowe pokazują mikroskopijne wewnętrzne linie wzrostu nie uszkadzając próbki - wyjaśnił Paul Tafforeau, jeden z autorów i twórca wirtualnej paleohistologii zębów wykorzystującej światło synchrotronowe.
Kraje
Australia, Niemcy, Francja, Maroko, Zjednoczone Królestwo