Enzym może być kluczem do bezpieczniejszych leków przeciw "czarnej gorączce"
Na University of Durham (Wielka Brytania) opracowano niedawno nowy system badań kontrolnych, który może pomóc w stworzeniu bezpieczniejszych leków przeciw leiszmaniozie - chorobie tropikalnej znanej także pod nazwą "czarnej gorączki". Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) każdego roku na świecie około 12 milionów osób zostaje zarażonych przez pasożyta, który ją wywołuje. Wiele leków stosowanych w leczeniu tej choroby - potencjalnie zagrażającej życiu - ma toksyczne skutki uboczne, zabijając jednego na 10 pacjentów. Próbując zdobyć nową wiedzę na temat zachodzących procesów biochemicznych, badacze z Durham odkryli kluczowy enzym, który pomaga wytwarzać istotny składnik komórki mikroorganizmu jednokomórkowego - czyli pierwotniaka - wywołującego tę chorobę. Co więcej, znaleźli inhibitor, który hamuje działanie tego konkretnego enzymu. - Zidentyfikowanie zarazem enzymu odpowiedzialnego za proces [...] i inhibitora, który hamuje działanie tego enzymu, ma bardzo duże znaczenie - podkreślił prowadzący badania dr Paul Denny. - Ma to określone konsekwencje dla poszukiwań leków zwalczających pierwotniaki, dających mniejsze skutki uboczne. Dr Denny dodał, że wiedza na temat sposobu blokowania enzymu może uniemożliwić pierwotniakom doprowadzenie do zarażenia. Procesy biochemiczne zachodzące w tym mikroorganizmie i w organizmie jego ludzkiego żywiciela są bardzo podobne, stąd opracowanie bezpieczniejszych leków nie było możliwe. Lecz to właśnie może się zmienić. - Mamy możliwość szybkiego zbadania tysięcy związków chemicznych pod kątem uzyskania efektów hamujących działanie tego enzymu - powiedział dr Denny. - Jest to o wiele szybsza metoda identyfikowania inhibitorów o właściwościach przydatnych dla opracowania leków, niż stosowana standardowo. - Leiszmanioza jest wyjątkowo wyniszczającą chorobą, która zagraża 350 milionom ludzi w 88 krajach na całym świecie - zauważył profesor Nigel Brown z Rady ds. Badań Biologicznych i Biotechnologicznych (BBSRC), która wspierała to badanie. - Badanie to pokazuje, jak ważne są badania podstawowe w dziedzinie nauk biologicznych z punktu widzenia opracowania ratujących życie środków farmaceutycznych i powinno być źródłem nadziei dla ludzi w regionach dotkniętych tą chorobą. Leiszmanioza występuje głównie w tropikalnych regionach Ameryki Środkowej i Południowej, Azji, Bliskiego Wschodu i Afryki, ale także na południu Europy. W większości przypadków przenoszona jest przez moskity. Ostatnio pojawiają się jednak doniesienia o przypadkach tej choroby w Europie wśród osób zażywających narkotyki dożylnie, którzy są zarażeni ludzkim wirusem upośledzenia odporności (HIV).
Kraje
Zjednoczone Królestwo