Skip to main content

Article Category

Article available in the folowing languages:

Innowacyjne narzędzia symulacyjne pomagają w bezpieczniejszym wodowaniu statków powietrznych

W finansowanym przez UE projekcie SARAH wykorzystywane są narzędzia symulacyjne w celu poprawy bezpieczeństwa samolotów i śmigłowców w sytuacji awaryjnego wodowania.

Transport i mobilność

Wodowanie, czyli kontrolowane awaryjne lądowanie samolotu na wodzie, jest zdarzeniem, do którego dochodzi rzadko. Jednak przykład wodowania Airbusa A320 w 2009 roku na rzece Hudson w Nowym Jorku wyraźnie pokazuje, że ryzyko takiego przymusowego lądowania jest realne. Choć wypadek ten bywa nazywany „cudem na rzece Hudson”, udane wodowanie awaryjne wcale nie wymaga interwencji siły wyższej. Jak pokazuje finansowany przez UE projekt SARAH (Increased Safety and robust certification for ditching of aircrafts and helicopters), posiadanie dobrych narzędzi symulacyjnych i zrozumienie wszystkich aspektów zderzenia z wodą może dalece zwiększyć bezpieczeństwo samolotów i śmigłowców w sytuacji wodowania. „Naszym celem jest opracowanie solidniejszych i bardziej wiarygodnych symulacji wodowania samolotów i śmigłowców w oparciu o udoskonalone metodologie i technologie”, stwierdził koordynator projektu SARAH Stephan Adden. Eksperymenty i symulacje Projekt SARAH jest realizowany przez konsorcjum złożone z ekspertów z branży lotniczej, małych i średnich przedsiębiorstw zajmujących się tworzeniem rozwiązań w zakresie oprogramowania oraz instytucji badawczych wspieranych przez europejski urząd certyfikacji lotnictwa, a jego celem jest stworzenie całościowych, bazujących na symulacjach podejść do analizy – oraz ulepszania – wodowania statków powietrznych. „Wykorzystując eksperymenty i realistyczne symulacje, staramy się przeprowadzić symulację wodowania i dokładniej zrozumieć jego wpływ na samoloty i śmigłowce”, wyjaśnił Adden. W ramach eksperymentów, dążąc do lepszego poznania mechaniki lądowań awaryjnych śmigłowców, naukowcy wykonują wodowanie modelami śmigłowców w różnych konfiguracjach w dużych zbiornikach oceanicznych znajdujących się w ośrodku badawczym Centrale Nantes. W zakresie symulacji, uczeni opracowują innowacyjne metody, które umożliwiają precyzyjne rejestrowanie i symulowanie wszystkich zjawisk fizycznych związanych z wodowaniem awaryjnym. „Prace te będą miały implikacje dla projektowania samolotów i śmigłowców następnej generacji, usprawnią obowiązujące pilotów procedury wodowania oraz wniosą wkład w europejskie przepisy w tej dziedzinie”, powiedział Adden. Określanie warunków, zwiększanie możliwości Co oczywiste, przeprowadzenie tak złożonych eksperymentów jest samo w sobie dużym osiągnięciem. Jeśli chodzi o symulację zderzenia z wodą, problemem jest brak danych testowych, niewielka liczba laboratoriów testowych, utrudnione skalowanie oraz to, że przeprowadzenie testów w pełnej skali jest prawie niemożliwe. Z tych względów prace nad realizacją projektu SARAH musiały rozpocząć się od zmodernizowania i udoskonalenia istniejących laboratoriów, tak aby mogły one sprostać wymogom testów przewidzianych w jego ramach. „Takie działania trudno zaplanować z góry, a podczas prac pojawiają się nieprzewidziane problemy”, stwierdził Adden. „Jednak dzięki elastyczności naszego konsorcjum, w projekcie udało się określić niezbędne warunki testowe i poprawić zdolności w zakresie symulacji, co oznacza, że wkrótce będziemy mogli przekazać branży lotniczej przydatne wyniki”. Chociaż zakończenie projektu zaplanowano na wrzesień 2019 roku, przyniósł on już istotne rezultaty. W październiku 2018 roku naukowcy otworzyli w CNR-INM w Rzymie laboratorium do testowania wodowania z dużą prędkością, natomiast w grudniu 2018 roku zorganizowano wydarzenie informacyjne, którego celem było pokazanie możliwości laboratorium do prób zrzutowych helikopterów w Nantes. Oba obiekty są dostępne dla branży lotniczej i środowiska naukowego – organizowano już w nich liczne demonstracje wodowania i warsztaty techniczne. „Dzięki danym będącym wynikiem projektu SARAH producenci samolotów będą mogli udoskonalić konstrukcję samolotów i wiropłatów, aby zapobiec skutkom zdarzeń związanych z kontrolowanym uderzeniem w powierzchnię wody”, dodał Adden. „Ponadto rozwiązania techniczne powstałe dzięki projektowi SARAH pozwolą zminimalizować ryzyko obrażeń pasażerów i załogi oraz umożliwią bezpieczniejszą ewakuację statków powietrznych”.

Słowa kluczowe

SARAH, wodowanie, lądowanie awaryjne, wodowanie statków powietrznych, lądowanie na wodzie

Znajdź inne artykuły w tej samej dziedzinie zastosowania