Odosobnienie w instytucjach dla młodocianych przestępców - tylko w ostateczności, zdaniem personelu
Naukowcy badający instytucje zajmujące się młodocianymi przestępcami w Belgii, Finlandii, Holandii i Wlk. Brytanii odkryli, że odizolowywanie młodocianych przestępców z zaburzeniami psychicznymi, po wystąpieniu agresji jest zawsze ostatecznością dla pracowników odpowiedzialnych za ich dobro. Badania skupiły się na oddziałach przymusowego leczenia z liczbą łóżek od 8 do 12, na których leczeni są młodociani przestępcy z takimi problemami, jak poważne zaburzenia zdrowia psychicznego, zachowania przestępcze, agresywne i niezgodne z prawem oraz problemy z kontrolą zachowań impulsywnych. "Agresywne zachowanie nastolatków stanowi wyzwanie dla personelu oddziałów przymusowego leczenia zajmujących się podopiecznymi w wieku 12 - 18 lat, którzy są na bakier z prawem, ponieważ zdarza się tak często" - zauważa autorka naczelna raportu z badań Johanna Berg z Uniwersytetu w Turku, Finlandia. "Nasze badania oddziałów w Belgii, Finlandii, Holandii i Wlk. Brytanii wykazały, że chociaż zasady radzenia sobie z agresją są dosyć podobne, istnieją pewne różnice pod względem rozwiązań praktycznych." Odkrycia zaprezentowane w czasopiśmie Journal of Psychiatric and Mental Health Nursing opierają się na indywidualnych wywiadach z 58 członkami personelu, w tym pielęgniarkami, lekarzami, psychologami, pracownikami opieki społecznej, nauczycielami wychowania fizycznego, wychowawcami, pracownikami pomocniczymi oraz specjalistami prowadzącymi terapię zajęciową, rodzinną i arteterapię. Zespół odkrył, że wszędzie preferowanym działaniem była interwencja werbalna, która okazywała się najskuteczniejsza, kiedy była jasna, zorganizowana i zastosowana na wczesnych etapach agresji. Późniejsza rozmowa na temat zdarzenia była również istotna, aby młody człowiek i członek personelu mogli zastanowić się, co wywołało takie zdarzenie i jak można mu zapobiec w przyszłości. Odosobnienie, które jest wbrew prawu w Finlandii jest dozwolone przez prawo w Belgii, Holandii i Wlk. Brytanii. Niemniej w tych krajach umieszczanie nastolatków w pustym, zamkniętym pokoju było nadal postrzegane jako najmniej preferowana opcja. Techniki izolacji polegały na oddzieleniu agresywnego młodego człowieka od rówieśników na 5 do 15 minut, aby ochłonął, po odosobnienie, które było wykorzystywane jedynie wówczas, kiedy zawodziły mniej restrykcyjne interwencje. Zespół ustalił, że jeżeli chodzi o przyjmowanie leków, to członek personelu i młody człowiek razem podejmowali decyzję, czy powinny one zostać zażyte. Przymusowe leczenie farmakologiczne było wykorzystywane jedynie z rzadka i tylko wtedy, kiedy agresywne zachowanie poważnie zagrażało bezpieczeństwu. "Personel na wszystkich czterech oddziałach wykazał się wysokimi standardami etycznymi, jeżeli chodzi o korzystanie ze środków restrykcyjnych" - informuje Johanna Berg. "Pracownicy starali się współpracować z nastolatkiem tak długo, jak to możliwe i unikać środków przymusu, zapewniając przy tym stale bezpieczeństwo innych osób." Wśród czynników uwzględnianych przy ustalaniu odpowiedniego poziomu reakcji były stopień agresji, znajomość zachowań danej osoby przez personel oraz skuteczność wcześniej podejmowanych środków. Członkowie personelu, którzy wzięli udział w badaniach, podkreślali również wagę pracy zespołowej oraz konieczność zaangażowania wszystkich członków interdyscyplinarnego zespołu w terapeutyczne opanowywanie agresji. Naukowcy poczynili na podstawie obserwacji pewne zalecenia dotyczące praktyki klinicznej. Są przekonani, że ustawiczna edukacja jest nieodzowna, aby członkowie personelu wiedzieli, jak oceniać zdarzenia i stosować najbezpieczniejsze i najskuteczniejsze praktyki podczas interwencji w sytuacjach agresji. Zalecają również zapewnienie łatwo dostępnych i wystarczających zasobów, aby zaspokoić potrzeby nastolatków bez narażania bezpieczeństwa i dobra personelu, który się nimi opiekuje. Tego typu strategia pomaga utrzymać wykwalifikowany personel w wymagającym środowisku pracy.Więcej informacji: Journal of Psychiatric and Mental Health Nursing: http://www.wiley.com/bw/journal.asp?ref=1351-0126&site=1(odnośnik otworzy się w nowym oknie)
Kraje
Belgia, Finlandia, Zjednoczone Królestwo