Temperatura morza atlantyckiego wpływa na klimat śródziemnomorski i pacyficzny
Z serii badań przeprowadzonych przez centrum obliczeniowe Barcelona Supercomputing Center(odnośnik otworzy się w nowym oknie) (BSC) wynika, że na pogodę w rejonie Morza Śródziemnego i Pacyfiku ma wpływ ocieplanie lub ochładzanie powierzchni Atlantyku. Prace prowadzone w ramach projektu INADEC rzuciły również światło na atlantycką oscylację wielodekadową(odnośnik otworzy się w nowym oknie), wahania temperatury powierzchni wody na Północnym Atlantyku trwające przez wiele dziesięcioleci. Naukowcy ujawnili, dlaczego obecne symulacje nie uwzględniają wystarczająco wpływu tego zjawiska na klimat w Europie i innych regionach. „Wszystkie badania podkreślają, że aby dokładnie symulować wpływ atlantyckiej oscylacji wielodekadowej na klimat, należy poprawić średni stan modeli klimatycznych”, stwierdził stypendysta badania Yohan Ruprich-Robert, który pracuje w grupie prognoz klimatycznych BSC. Jego prace w ramach projektu realizowano dzięki wsparciu z działań „Maria Skłodowska-Curie”(odnośnik otworzy się w nowym oknie). Jak mówi Ruprich-Robert, znaczne wahania temperatury wody na Północnym Atlantyku na przestrzeni kilkudziesięciu lat mają szczególnie istotny wpływ na temperaturę i poziom opadów w lecie na Morzu Śródziemnym. „Atlantycka oscylacja wielodekadowa wpływa szczególnie na występowanie fal upałów w basenie Morza Śródziemnego, które zmieniają się w związku z tym o około 20 %”, wyjaśnia. Swoimi odkryciami podzielił się w artykule „Modulation of the occurrence of heatwaves over the Euro-Mediterranean region by the intensity of the Atlantic Multidecadal Variability”(odnośnik otworzy się w nowym oknie) (Modulacja występowania fal upałów nad regionem euro śródziemnomorskim w wyniku występowania atlantyckiej oscylacji wielodekadowej) opublikowanym w „Journal of Climate”. Jak wynika z badań, ukierunkowane symulacje klimatyczne pokazują, że ciepła faza atlantyckiej oscylacji wielodekadowej powoduje wzrost ruchu powietrza w troposferze nad regionem Morza Śródziemnego w dół. Modele różnią się jednak pod względem zdolności do przewidywania dalekozasięgowego związku między występowaniem atlantyckiej oscylacji wielodekadowej a klimatem śródziemnomorskim i potrzebne są dalsze badania, aby ustalić, z czego wynikają te rozbieżności.
Dokładne oszacowania modelu
W ramach projektu zbadano również symulacje dalekozasięgowych związków atlantyckiej oscylacji wielodekadowej i klimatu zimą. Udało się stwierdzić, że wszystkie modele klimatyczne symulują znacznie słabszą reakcję na cyrkulację atmosferyczną niż obserwowana. „Ujawniliśmy związek między reakcjami modelu na atlantycką oscylację wielodekadową a błędami w modelach w przeciętnych warunkach klimatycznych”, mówi Ruprich-Robert. „Modele z najmniejszymi błędami symulowały najsilniejszą reakcję klimatu na atlantycką oscylację wielodekadową”. Wyniki te zostały przedstawione w artykule „Atlantic Multidecadal Variability and North Atlantic jet: a multimodel view from the Decadal Climate Prediction Project(odnośnik otworzy się w nowym oknie) (Atlantycka oscylacja wielodekadowa a północnoatlantycki prąd strumieniowy: wielomodelowy pogląd pochodzący z projektu Decadal Prediction Project) opublikowanym w „Journal of Climate”. „Wynik ten pomoże dokładniej oszacować opracowany model reakcji cyrkulacji atmosferycznej na atlantycką oscylację wielodekadową”, dodaje Ruprich-Robert. „W przyszłości, aby ocenić wpływ atlantyckiej oscylacji wielodekadowej na klimat, będziemy wybierać modele z najmniejszymi błędami w średnich warunkach”.
Wpływowe oceany
Zespół początkowo postanowił zbadać wpływ atlantyckiej oscylacji wielodekadowej na klimat na region Morza Śródziemnego, ale poczynione odkrycia skłoniły uczonych do uwzględnienia jego wpływu na południową oscylację El Niño(odnośnik otworzy się w nowym oknie) i Pacyfik. Mają oni nadzieję, że poprawi to prognozy klimatyczne dla innych regionów na całym świecie. Odkryli, że stosowane modele różniły się od stanu faktycznego dziesięciokrotnie w szacunkowych ocenach tempa ochładzania się równikowego Pacyfiku podczas trwania ciepłej fazy atlantyckiej oscylacji wielodekadowej. Różnice te zostały ponownie powiązane z błędami w średnich warunkach klimatycznych modeli, w szczególności w symulowanych opadach. Poprawiając błędy opadów, naukowcy doszli do wniosku, że ocieplenie Atlantyku o 0,26 °C spowodowało ochłodzenie Pacyfiku równikowego o 0,16 °C. Ruprich-Robert jest przekonany, że jego praca pokazuje możliwość ulepszenia dekadowych systemów prognozowania, pod warunkiem uwzględnienia w nich dalekozasięgowego związku z temperaturą Atlantyku. „Lepsze zrozumienie tych mechanizmów w celu poprawy ich reprezentacji w modelach klimatycznych może potencjalnie zwiększyć zdolność do przewidywania klimatu w ciągu najbliższych kilku dekad”.