Ochrona gospodarstw, ekosystemów i gospodarki przed inwazyjnymi owadami
Inwazyjne gatunki roślinożerne powodują szkody w plonach i są przyczyną spadku jakości upraw. Mogą wpływać także na populacje stawonogów, które naturalnie występują w tych samych siedliskach. Mechanizmy bezpośredniej i pośredniej konkurencji oraz wsparcia mogą przyczyniać się do nieprzewidywalnego spadku liczebności niektórych gatunków rodzimych, a także do gradacji innych owadów.
Brak badań wpływu szkodników na społeczności stawonogów
Wydając rozporządzenie(odnośnik otworzy się w nowym oknie), Komisja Europejska podjęła działania mające na celu zapobieganie oraz minimalizowanie negatywnego wpływu gatunków egzotycznych na terenie Unii Europejskiej. Analiza wykorzystania zasobów przesz szkodniki i wpływu interakcji z innymi gatunkami na ich przetrwanie, rozprzestrzenianie się, podatność na naturalnych drapieżników i szkody w uprawach, stanowią obecnie priorytety badawcze. Tego rodzaju interakcje pozostają jednak słabo poznane. Dzięki finansowaniu ze środków działania „Maria Skłodowska-Curie” zespół projektu PESTNET(odnośnik otworzy się w nowym oknie) zajął się zagrożeniami ekologicznymi związanymi z dwoma wysoce inwazyjnymi szkodnikami upraw. Badacze skupili się na tarczówce marmurkowatej (Halyomorpha halys) i popilii japońskiej (Popillia japonica) - szkodnikach, które wyrządzają szkody w rolnictwie i zaburzają równowagę lokalnych ekosystemów w Europie i Kanadzie.
Badanie nieznanego wpływu inwazyjnych owadów na gatunki rodzime
Zespół projektu PESTNET miał na celu poszerzenie wiedzy na temat wpływu gatunków inwazyjnych na lokalne sieci ekologiczne. W pewnych warunkach tarczówka marmurkowata może bowiem konkurować z rodzimymi gatunkami. Jednym z możliwych wyjaśnień tego zjawiska jest zróżnicowane wykorzystanie rezerw glikogenu i lipidów, które zapewniają wysoką przeżywalność podczas zimowania. Zespół projektu PESTNET zbadał również kluczowe wyzwania, które mogą wpływać na skuteczność parazytoidów jaj - pożytecznych owadów wykorzystywanych w celu zwalczania tarczówki marmurkowatej w naturalnych warunkach terenowych. Rezultaty badań wskazują szereg czynników wpływających negatywnie na skuteczność parazytoidów, takie jak upośledzone żerowanie z powodu masowego chowu na żywicielach innych niż docelowi oraz ekspozycja na pestycydy. Oba te czynniki należy uwzględnić przy planowaniu stosowania naturalnych środków ochrony. Ponadto badacze realizujący projekt PESTNET opracowali strategię lokalizacji żywiciela muchówki Istocheta aldrichi, która może być wykorzystywana do zwalczania popilii japońskiej. Naukowcy dowiedli, że znalezienie żywiciela następuje po hierarchicznym procesie behawioralnym obejmującym kolejne etapy lokalizacji siedliska i żywiciela. Wykazując specyficzną reakcję muchówki na lotne związki zapachowe emitowane przez współewoluujący kompleks roślina-popilia, a także ignorowanie tych związanych z innymi gatunkami chrząszczy, naukowcy opracowali zbiór przydatnych informacji na temat bezpieczeństwa ekologicznego potencjalnych programów wykorzystania tego gatunku na terenie Unii Europejskiej.
Badania jako narzędzia do walki z inwazyjnymi szkodnikami
Odkrycia dokonane przez badaczy przełożyły się na szereg praktycznych rozwiązań. Powstały zalecenia(odnośnik otworzy się w nowym oknie) dotyczące masowej hodowli i uwalniania pasożytniczej osy Trissolcus japonicus(odnośnik otworzy się w nowym oknie), opracowano także przewodnik terenowy(odnośnik otworzy się w nowym oknie) w celu zaangażowania rolników i ogółu społeczeństwa w monitorowanie(odnośnik otworzy się w nowym oknie) tarczówek marmurkowatych i rodzimych populacji pluskwiaków, a także dane pozwalające na dostosowanie systemów wspomagania decyzji do zintegrowanych procesów zwalczania szkodników. „Położyliśmy podwaliny pod rozwój nowych badań podstawowych i stosowanych, które umożliwią wdrożenie zrównoważonych metod zwalczania tarczówki marmurkowatej i biopestycydów w postaci parazytoidów jaj, a także systemów wspomagania decyzji w zakresie walki ze szkodnikami”, podsumowuje Eric Conti, profesor entomologii na Università degli Studi di Perugia we Włoszech, koordynator projektu. „Co więcej, Unia Europejska pilnie potrzebuje rozwiązań w zakresie zwalczania popilii japońskiej. Nasz zespół dostarczył przydatnych informacji na temat biologii pasożytniczej muchówki, która stanowi obiecujące rozwiązanie. Rezultaty udało się osiągnąć dzięki współpracy między partnerami akademickimi i przemysłowymi”.