Skip to main content

Sustainable management of scarce resources in the coastal zone

Article Category

Article available in the folowing languages:

Rozwiązywanie problemu niedostatku wody w zachodniej Turcji

W ramach studium uniwersyteckiego zbadano zmiany jakie zaszły w zlewni rzeki Gediz w ciągu ostatniego dziesięciolecia oraz zidentyfikowano problemy, jakie powstały z powodu niedostatku wody i zanieczyszczeń.

Zmiana klimatu i środowisko

Analiza przypadku przeprowadzona w ramach projektu SMART skoncentrowana została na regionie zachodniej Anatolii przy Morzu Egejskim. Niedostatek wody jest istotnym problemem pociągającym za sobą konsekwencje instytucjonalne, prawne, społeczne i ekonomiczne dla regionu, nie mówiąc o problemach istniejących przydziałów wody i zanieczyszczeń środowiskowych. Koncentrując się na przypadkach Zatoki Izmirskiej i zlewni rzeki Gediz, studium uwypukla problemy dotycące zagospodarowania terenu oraz zasobów wodnych. Okazało się, że te dwa obszary są ściśle współuzależnione od siebie, ponieważ praktyki wewnątrzlądowego zarządzania gospodarką w zlewni Gediz, doprowadziły do problemów przybrzeżnych występujących w wodach Zatoki Izmirskiej. Po przebadaniu spraw Zatoki Izmirskiej przy wykorzystaniu modelu TELEMAC, uzyskano wyniki, które wykazały, że zanieczyszczenia z rzeki Gediz przemieszczają się wzdłuż linii brzegowej w kierunku wejścia do zatoki. Źródło zanieczyszczeń z miejsc ich powstawania rozprzestrzenia się jednak swój zasięg na największą część zatoki wewnętrznej w kierunku osi wschód-zachód. W studium zlewni Gediz wykorzystano Waterware, narzędzie analityczne projektu SMART. W studiowanym przypadku wyciągnięto wnioski, że poprawa planu irygacji, zarówno w zakresie systemów kanalizacji deszczowej, jak też w metodzie irygacji polowej, pozytywnie wpłynęła na budżet gospodarki wodnej w zlewni. .Wyciągnięto wnioski, że jeżeli sytuacja w zlewni Gediz oceniana jest jedynie na podstawie budżetu gospodarki wodnej, to pierwszym krokiem do lepszego zarządzania zlewnią byłaby poprawa bieżącego stanu systemu irygacji. Można byłoby to realizować przez powrót do takich systemów kanalizacji deszczowej i metod irygacji polowej, które zapewniłyby zminimalizowanie strat wody. Na podstawie tych dostępnych scenariuszy, naukowcy zalecili, by prowadzić dalsze badania w zakresie przydziałów wody, co mogłoby być analizowane w oparciu o jakość wody, a więc danych, które są dostępne. Zasadniczym ograniczeniem w prowadzeniu badania tego zagadnienia, jak stwierdzono w raporcie, jest brak systematycznych danych o poziomach wód gruntowych oraz konsumpcjo wód gruntowych.

Znajdź inne artykuły w tej samej dziedzinie zastosowania