Zmiana podejścia do organizacji stacji kolejowych
Europa chlubi się swoimi tradycyjnymi stacjami kolejowymi i ich klasyczną konstrukcją, ponieważ stanowią one ważne charakterystyczne obiekty w wielu miastach i miasteczkach. Terminale te są wprawdzie interesujące pod względem historycznym, to jednak nie mają zbyt idealnych rozwiązań w obecnym zagrożonym świecie, gdzie należy być przygotowanym na sytuacje awaryjne, od trzęsień ziemi do ataków terrorystycznych. Jednocześnie należy brać pod uwagę wygodę pasażerów i przepełnienia, co stwarza potrzebę wprowadzania lepszych modeli terminali kolejowych pod względem konstrukcji i funkcyjności. W finansowanym przez UE projekcie, o nazwie "Zaawansowane wirtualne programy do testowania dostępu do stacji kolejowych" (Avatars), opracowano szereg narzędzi symulacyjnych do modelowania ogólnego ruchu pasażerów, jak również ich ewakuacji. Takie modele komputerowe umożliwiają symulację cyrkulacji pasażerów, zarówno w sytuacjach awaryjnych, jak też podczas normalnej pracy stacji, oraz zapewniają stwarzanie rozmaitych realistycznych scenariuszy. Pozwala to na testowanie i opracowywanie projektów w zakresie lepszej funkcjonalności dla pasażerów i ich wygody. W projekcie Avatar opracowano trzy zasadnicze narzędzia oprogramowania. Jedno z nich dotyczy wzajemnego oddziaływania ludzi względem siebie i względem środowiska. Drugie zapewnia szybkie generowanie różnych scenariuszy w celu uproszczenia symulacji. Trzecie zapewnia wsparcie dla interesariuszy i projektantów terminali, umożliwiając ustalenie przeszkód związanych z projektowaniem terminali i ich funkcji. Wymienione narzędzia zostały przetestowane i udoskonalone przy użyciu realnych danych z istniejących terminali i kolei, co zapewniło ich wykonalność i użyteczność. Opracowane prototypowe oprogramowanie może reprezentować ważne narzędzie w modyfikacji istniejących terminali, jak również budowy nowych.
