Skip to main content

Improvement of Safety Activities on Aeronautical Complex systems (ISAAC)

Article Category

Article available in the folowing languages:

Poprawa bezpieczeństwa powietrznego

W związku ze wzrostem złożoności systemów awionicznych przeprowadzanie rygorystycznej oceny bezpieczeństwa staje się coraz trudniejsze. Europejscy badacze opracowali obszerną platformę, która umożliwia skuteczne i sprawne przeprowadzanie różnorodnych analiz, zapewniając szybkie uzyskiwanie informacji zwrotnych niezbędnych do usprawniania konstrukcji i zwiększania bezpieczeństwa.

Gospodarka cyfrowa

Celem projektu "Usprawnianie działań związanych z bezpieczeństwem złożonych systemów aeronautycznych" (ISAAC) było rozszerzenie prac przeprowadzonych w ramach projektu "Rozszerzona ocena bezpieczeństwa systemów złożonych" (ESACS), będącego częścią piątego programu ramowego (5PR), a tym samym usprawnienie skomputeryzowanych procesów analitycznych. W związku z tym zespół projektu ISAAC opracował narzędzia i metodologie, które zastosowano następnie w odniesieniu do studiów przypadków przedstawionych przez partnerów z dziedziny astronautyki. Badacze opracowali bibliotekę istniejących i zatwierdzonych narzędzi i procedur zabezpieczających związanych ze strukturami bezpieczeństwa (wzorce architektury bezpieczeństwa), a także metodologie ich stosowania. Uwzględnili również wymiar czasowy w procedurach analitycznych (analiza czasowa i ilościowa), aby umożliwić analizę niepowodzenia w czasie zamiast po prostu oceniać wyniki niepowodzenia, gdy takie nastąpi. Ponadto zespół projektu ISAAC zastosował metodologie służące do oceny zdarzeń zewnętrznych i opcji działań, które można podjąć (elementarna analiza przyczynowa), a także analizę błędów ludzkich, w której wzięto pod uwagę ograniczenia poznawcze pilota. Badacze rozszerzyli następnie analizę elementów systemu, błędów ludzkich oraz zdarzeń zewnętrznych, aby uwzględnić ocenę warunków odpowiadających poszczególnym misjom (analiza niezawodności misji). Dodając do tego testowalność/diagnozowalność systemu, badacze starali się rozszerzyć zastosowanie formalnych technik opracowanych z myślą o awionice do nowych dyscyplin, na podstawie ich struktury oraz procesu analitycznego. Na koniec zespół projektu ISAAC zajął się problemem przyjazności dla użytkownika w połączeniu ze złożonymi funkcjami. Dostępne obecnie narzędzia są albo łatwe do zrozumienia i zastosowania, ale niewystarczająco złożone w kwestii możliwości analitycznych, albo dość złożone, lecz wymagające intensywnego szkolenia ze strony inżyniera, aby mogły być przydatne. Właśnie tę kwestię reprezentacji na wysokim poziomie udało się rozwiązać. Podsumowując, projekt ISAAC przyniósł platformę programową, która zwiększyła skuteczność analiz bezpieczeństwa w złożonych systemach aeronautycznych. Platforma powinna usprawnić zabezpieczenia w samolotach oraz zwiększyć konkurencyjność Europy w przemyśle aeronautycznym.

Znajdź inne artykuły w tej samej dziedzinie zastosowania