Szczepienie na raka płuc
Rak płuc jest jedną z najbardziej rozpowszechnionych form raka i główną przyczyną zgonów w wyniku nowotworów na całym świecie. Konwencjonalna terapia oferuje chorym na drobnokomórkowego raka płuca (SCLC) szansę przeżycia przez przeciętnie 15 miesięcy, podczas gdy w przypadku choroby w zaawansowanym stadium wartość ta spada do 9 miesięcy. W rezultacie immunoterapia stała się obiecującym nowym schematem leczenia dla poprawy złych statystyk przeżywalności chorych na raka płuca. W związku z tym finansowany ze środków UE projekt "Nowe terapie szczepionkowe dla raka płuc" (LCVAC) miał na celu zidentyfikowanie i scharakteryzowanie nowych antygenów specyficznych dla raka płuc, które mogłyby być użyte do stworzenia skutecznych i bezpiecznych szczepionek. Dodatkowo partnerzy projektu skoncentrowali się na rozwoju technologii adiuwancyjnych dla protokołów szczepień i testowania ich na modelu myszy z rakiem płuc obok szczepionek komórkowych. Naukowcom LCVAC udało się wykazać, że wariant łączony cząsteczki adhezyjnej komórki nerwowej NCAM-MUM stanowi antygen specyficzny dla SCLC oraz potencjalny cel programu rozwoju szczepionek. Odkrycie to doprowadziło do zgłoszenia patentu dotyczącego praw własności intelektualnej (PWI). Testowanie tego antygenu na modelu przedklinicznym ma rzucić światło na jego istotność jako cel immunoterapii. Opracowane w ramach projektu LCVAC procedury badawcze i odczynniki, jak również nowe antygeny raka płuc zidentyfikowane w trakcie realizacji projektu, stanowią znaczny postęp w immunoterapii nowotworów płuc. Jednak udany przekład tego schematu do praktyki klinicznej nadal pozostaje do pełnej oceny.
