Skip to main content

Article Category

Wiadomości

Article available in the folowing languages:

Poszerzanie możliwości bezzałogowych systemów w akcjach poszukiwawczo-ratowniczych

Partnerzy dofinansowanego ze środków unijnych projektu DARIUS pracują nad usprawnieniem akcji poszukiwawczo-ratowniczych dzięki poprawie interoperacyjności bezzałogowych systemów.

Spoglądając wstecz od katastrofy nuklearnej w Fukuszimie do niedawnych osunięć ziemi na Sri Lance, można dostrzec, że liczba katastrof naturalnych i tych wywoływanych przez człowieka na świecie rośnie z roku na rok. Wraz ze wzrostem populacji miejskiej gęstość zaludnienia w miastach, połączona nieraz z przypadkowym planowaniem, powoduje nasilenie skutków tych katastrof, komplikuje akcje poszukiwawczo-ratownicze (SAR) i naraża służby ratownicze na coraz większe ryzyko. Temu problemowi poświęcony jest projekt DARIUS (Deployable SAR Integrated Chain with Unmanned Systems), którego celem jest stworzenie platform bezzałogowych do tego rodzaju akcji. Korzystając z dorobku wcześniejszych i równolegle prowadzonych projektów, partnerzy projektu DARIUS koncentrują się na tych aspektach, którym poświęcono mniej uwagi w kontekście bezzałogowych systemów SAR, a mianowicie na usprawnieniu interoperacyjności na szczeblu proceduralnym i technicznym. Bezzałogowe systemy znajdują już powszechnie zastosowanie w programach militarnych i paramilitarnych, ale w przypadku akcji poszukiwawczo-ratowniczych (SAR) pojawiają się dodatkowe komplikacje. W odróżnieniu od wojska poszczególne agencje w sektorze bezpieczeństwa dysponują bardzo ograniczonym budżetem. Jako takie systemy bezzałogowe powinny być współdzielone przez kilka agencji, by dostarczać informacji i usług wszystkim ratownikom, którzy pospieszą z pomocą. Poziom interoperacyjności potrzebnej do spełnienia tego warunku wymaga zintegrowania bezzałogowych systemów z całym cyklem dowodzenia i kontrolowania – badania nad osiągnięciem tego celu stanowią właśnie główny przedmiot zainteresowania zespołu DARIUS. Konieczność współdzielenia systemów przez różne służby wymaga wprowadzenia generycznych stacji naziemnych (GGS), które pozwolą użytkownikom kontrolować i/lub zbierać oraz wykorzystywać informacje z różnych platform (naziemnych, powietrznych i morskich) za pośrednictwem tego samego, standardowego interfejsu. Koncepcja GGS w połączeniu ze wspólną bazą danych dla służb ratowniczych (FSB) stanowi przedmiot prac partnerów projektu DARIUS. Jednym z podstawowych problemów rozwiązywanych w ramach projektu DARIUS jest współpraca i komunikacja z użytkownikami końcowymi. Na przykład w tym miesiącu uczestnicy projektu DARIUS zorganizowali dwudniowe, testowe szkolenie dla członków greckiej Straży Pożarnej oraz studentów Greckiej Akademii Straży Pożarnej, w ramach którego opanowywano pożar lasu. Szkolenie skupiało się na użyciu bezzałogowych platform w powietrzu oraz robotów na ziemi w sytuacji pożarowej, obejmując kwestie interoperacyjności i jej techniczne oraz eksploatacyjne aspekty. Następnie grupa wybranych dziesięciu strażaków uczestniczyła w akcji gaszenia sfingowanego pożaru lasu w okolicach Alykes, w gminie Anavyssos, na południe od Aten. Celem było zademonstrowanie możliwości technicznej i eksploatacyjnej interoperacyjności wypracowanej w ramach projektu DARIUS oraz tego, jak bezzałogowe platformy mogą być przydatne w zarządzaniu SAR i wspomaganiu ich. Istnieje nadzieja, że tego typu ćwiczenia z udziałem użytkowników końcowych pozwolą zmaksymalizować wkład projektu DARIUS w bezpieczeństwo obywateli. Pamiętając o ograniczeniach finansowych, jakie istnieją w sektorze, zespół sprawdza, czy użytkownicy końcowi są skłonni nabyć rozwiązania i komponenty opracowane w ramach projektu oraz czy stworzone modele biznesowe są wykonalne. Zakończenie projektu DARIUS planowane jest na luty 2015 r. i wszyscy partnerzy mają już konkretny plan wykorzystania osiągnięć projektu w krótkiej, średniej i dłuższej perspektywie. Więcej informacji: DARIUS http://www.darius-fp7.eu/

Kraje

Zjednoczone Królestwo