Ocena bezpieczeństwa nanocząstek w ramach nowego projektu UE
Nanonauki przez wielu są uznawane za podstawową technologię XXI wieku, mającą coraz więcej możliwych zastosowań. Na przykład w sektorze zdrowia istnieje przekonanie, że nowe systemy dozowania leków oparte na nanocząstkach lada dzień przyniosą poważne osiągnięcia w terapii lekowej. Nanonauka pełni także rolę siły napędowej dla opracowywania nowych materiałów oraz innowacyjnych rozwiązań w dziedzinach energii i ochrony środowiska. Jednak najnowsze odkrycie, że poddanie zwierząt działaniu nanocząstek może prowadzić do zaburzeń neurologicznych, oznacza, iż badania nad bezpieczeństwem mają kluczowe znaczenie dla dynamiki oraz zrównoważonego rozwoju tych nowych technologii. W związku z tym, Komisja Europejska przeznacza siedem milionów euro na projekt szóstego programu ramowego (6. PR), którego celem jest opracowanie metod bezpiecznego stosowania nanocząstek. Projekt Nanosafe 2, którego realizacja zaczęła się w kwietniu 2005 roku przy współudziale 23 partnerów z siedmiu krajów, �pozwoli na ustalenie procesów wykrywania, śledzenia i oznaczania nanocząstek� - wyjaśnia jeden z handlowych partnerów projektu, niemieckie przedsiębiorstwo chemiczne BASF. - Metody takie stanowią warunek konieczny dla określenia wszelkich możliwych zagrożeń dla człowieka lub środowiska, oraz dla dalszej optymalizacji bezpieczeństwa procesów i zakładów produkcyjnych. Projekt Nanosafe 2 polega na obserwacji całego cyklu życia nanocząstek, od ich wytworzenia i przechowywania, poprzez transport, do wykorzystania w postaci gotowego produktu. Wyniki badań zostaną następnie podane do wiadomości na całym świecie, w formie baz danych, oficjalnych procedur i warsztatów - dodaje w swoim oświadczeniu BASF. BASF szczególną uwagę poświęci zbadaniu potencjalnych zagrożeń dla zdrowia, związanych z wdychaniem nanocząstek. Obecnie nie ma żadnych danych naukowych dotyczących tego zagadnienia, a także danych odnoszących się do zachowania się nanocząstek wewnątrz organizmu. BASF przeprowadzi również badania nad możliwymi sposobami podawania leków. Na przykład, spreparowanie leków w nanocząstkach może umożliwić podawanie przez inhalator większych związków, takich jak peptydy, które uprzednio można było aplikować jedynie przez wstrzyknięcie. Podobnie, nanotechnologia może być przydatna do lepszego preparowania leków podawanych przez wstrzyknięcie, nowych wszczepianych implantów z lekami do celów terapii długoterminowej, oraz może przyczynić się do lepszej dostępności biologicznej leków podawanych doustnie, a także zwiększyć skuteczność tych podawanych przez skórę. Oczekuje się, że nanocząstki pomogą zmniejszyć ilość aktywnych leków, które trzeba podać pacjentowi, jak również pomogą ograniczyć ilość skutków ubocznych, oraz potencjalnie obniżą koszty leczenia. Zważywszy, że projekt kładzie nacisk na bezpieczeństwo miejsca pracy i urządzeń, partnerzy projektu opracowują również fizyczne metody pomiarów oraz sprzętu do pomiarów, umożliwiających rzetelne wykrycie nanocząstek i zapewniających bezpieczne wykorzystanie materiałów nanocząstkowych.